Bezoek een goed doel: HIV-kinderen in Thailand

3 april 2012 Corno van den Berg

Reizen is 'beleven'. De cultuur, de natuur, enzovoort. Met vooral mooie, unieke, bijzondere momenten en meer van dat soort superlatieven. En de 'colour locale' proeven. En daarbij kom je niet alleen maar mooie dingen tegen. Ik bezoek een opvangcentrum voor kinderen met HIV in Thailand.

 

 

,,Zonder deze opvang waren deze kinderen allang dood geweest." Karl Morsbach zegt het letterlijk bloedserieus. De ongeveer 80 kinderen in de leeftijdscategorie van 3 tot 13 zijn aan het lunchen. Het is rumoerig in het zaaltje in Lopburi. BaanGerda heet dit enige opvangtehuis voor kinderen met HIV in Thailand. Het ligt zo'n 230 kilometer ten noorden van Bangkok.

 

 

Ze lachen, doen spelletjes en alles lijkt normaal.... ,,Niemand ziet aan hen dat ze dagelijks zware medicijnen krijgen. Ze kunnen nu net zo oud worden als jij en ik. Maar let wel, dit waren ten dode opgeschreven kinderen. Waar niemand in Thailand om geeft. Of gaf, toen ik begon in 2000. Deze kinderen hadden al HIV bij hun geboorte. Hun ouders zijn bijna allemaal overleden of willen niets met hen te maken hebben."

 

 

Zweetdruppels biggelen van zijn gezicht, een handdoek in zijn nek vangt het meeste vocht op. Het is ruim dertig graden. In de schaduw. De Duitser op leeftijd denkt terug aan zijn keuze. Een foto in de Bangkok Post schudde hem wakker. Op een foto was een HIV-baby te zien, met een zeer cynisch onderschrift: ,,Wees maar niet bang, ik ben er niet lang meer.''

 

 

Karl trok het beeld zich enorm aan. ,,Het was een tweede 'wake-up call'. Ik werkte voor Henkel (een Duits multinationaal bedrijf) in Thailand. Op een gegeven moment was ik er klaar mee en wilde meer met mijn leven."

 

 

Hij vervolgt: ,,Ik zag de ellende rond Pol Pot in Cambodja, waar het brute geweld ervoor zorgde dat veel kinderen naar Thailand vluchtten. Ik stopte met mijn baan en ging scholen bouwen om deze kinderen in ieder geval educatie te geven. Maar toen ik die foto zag wist ik; deze kinderen hebben veel meer hulp nodig. Inmiddels hebben ze een menswaardig bestaan, al moet ik soms kinderen afwijzen die al te ziek zijn. Dat is echt erg. Dus nu ben ik een campagne gestart zodat ouders hun kinderen brengen als ze nog geen duidelijke symptomen hebben."

 

 

Community-based tourism

Na het inmiddels bekende Ecotoerisme volgt nu Community-Based Tourism. Projecten waar de lokale bevolking van profiteert. Iets dat langzaam aan meer en meer wordt gedaan door toeristen. De mogelijkheden zijn inmiddels groot. Overal ter wereld. Projecten bezoeken op cultureel vlak, van een lokale school bezoeken of een sloppenwijk. Een bezoek is een goede leerschool, geeft diepgang aan de reis en geeft een reëel kijkje in de situatie in het land of een streek. En je kunt het project natuurlijk steunen en op de hoogte blijven van de ontwikkelingen.

 

 

De kinderen ruimen hun bord op en bereiden zich voor op enkele oefeningen. De jongens proberen in heuse soldatenkleding een zwaardgevecht onder de knie te krijgen en de dames doen hun best de finesse van een dans te doorgronden. De lol is duidelijk zichtbaar. De kinderen leven in door hem zelf gebouwde huizen, waar ze medische verzorging krijgen totdat ze achttien zijn. Daarna mogen ze terug in de maatschappij, mits ze dat zelf willen. Al is dat een ongekend grote stap. Karl: ,,Want dit is Thailand, waar HIV nog steeds een grote schande is."

 

 

 

Verder lezen over dit bijzondere project?

Bekijk dan de website van BaanGerda.

 

Deel

Mijn reisagenda

Sri Lanka

Binnenkort naar:

Sri Lanka, januari Malediven, januari Wales, april

Tips voor onderweg zijn altijd welkom!