30 januari 2010 - Waar lag de bron van het beroemde aquaduct dat het antieke Rome en het Vaticaan van water voorzag? Twee Britse filmmakers beweren de bron bij toeval te hebben gevonden.
Edward O'Neill en zijn zoon Michael waren bezig een documentaire te maken over aquaducten in en buiten Rome. De twee filmden op een varkenshouderij bij het Meer van Bracciano, 32 kilometer ten noorden van Rome. Ze ontdekten een reeks tunnels en waterreservoirs, die grotendeels waren overwoekerd. Met een stok vonden de mannen een ondergrondse doorgang onder een verlaten kapel.
De twee denken de bron te hebben gevonden van de Aqua Traiana, een groot aquaduct dat keizer Trajanus in 109 liet aanleggen. Het maakte onderdeel uit van een immens netwerk aan waterwegen. Door de watertoevoer konden molens meel malen in het oude Rome en werd het gebied nabij de Tiber, waar in de vierde eeuw de St. Pieter werd gebouwd, van water voorzien.
Dwaal door de duistere catacomben. Beklim de Sint-Pieter voor een weergaloos uitzicht. Verrek je nek bij de Sixtijnse Kapel. Of rij op een Vespa langs filmlocaties.
» verderVolgens vader O'Neill kan het water zijn gebruikt om de eerste christenen in Rome te dopen. Hun visie wordt gesteund door professor Lorenzo Quilici van de Universiteit van Bologna, een expert op het gebied van oude aquaducten.
Hij meent dat het reservoir en de kapel deel uitmaakten van een omvangrijk nymfaeum, een monumentaal gebouw met bassins ter ere van watergoden uit de klassieke oudheid.
Archeologen weten dat Rome ooit elf aquaducten telde die in totaal meer dan 500 kilometer lang waren. Het water werd zo van het vulkanisch meer van Bracciano naar Rome geleid.
Na de Romeinen raakte de aquaducten uit de gratie door de bouw van kanalen. Tot in de middeleeuwen paus Paul V besloot het water voor het Vaticaan via de oude aquaducten te laten lopen. Hij hernoemde de Aqua Traiana tot Acqua Paola. Ondanks diverse vermeldingen in allerlei geschriften hebben archeologen de bron van dit aquaduct nooit kunnen achterhalen.