Deel

0
Tweet about this url
Eten zonder vooroordelen

Een proeverij van biologische olijven en tapenade. (foto: Corno van den Berg)

Eten zonder vooroordelen

Wil je meer tips en foto's? Volg Corno dan op:
Facebook
Twitter
Instagram

Grieks eten; dat is vooral vechten tegen de vooroordelen. Want het is meer dan giros, souvlaki en een ‘mixed grill’ van vlees. Veel meer. Gelukkig…

Het is lunchtijd. Het zonnetje schijnt;  mijn ogen gaan over het Golf van Gera. Een geur komt voorbij. Die wordt gevolgd door een schaaltje met vers gebakken vis. ,,Dit is ‘gouna’, een specialiteit van Lesbos,” De restauranthouder lacht. ,,De kleine makreel wordt opengemaakt en gedroogd met kruiden in de zon. Daarna wordt hij gegrild.”

,,Deze maaltijd heeft een bijnaam: ‘hondenpech’. Dit omdat wij deze vis zo lekker vinden dat ze zelfs de kop verorberen. Dus krijgen zij niets.” Hij wijst op zijn twee honden, die geduldig zitten te wachten. Gelukkig blijven er wel genoeg andere restjes over voor ze. En dat weten ze maar al te goed.

De Griekse keuken is in Nederland overbekend. Al heeft het wel een klein probleempje. Door alle fastfoodrestaurants is de 'echte' Griekse keuken moeilijk te vinden. Maar niet op Lesbos en Chios; daar kun je nog heerlijk op ontdekkingstocht. Waarbij vis en schelpdieren centraal staan. Die verser dan vers zijn.

Een selectie van vers gemaakte mezzes. (Foto: Corno van den Berg)

Mezzes te over; een tafel vol kleine hapjes. En zie gegrilde sardeles (sardines), maar ook rauwe sardines die eigenlijk nog lekkerder zijn. Net als gavros (ansjovis), bakaliaro (kabeljauw) en kolios (diverse soorten makreel). Maar ook onbekendere vissen als gopa (bokvis) en marides (smelt). Allemaal op een andere manier bereid.

Ik probeer het allemaal op te schrijven, maar kom al snel in een levensgroot dilemma terecht. Ik wil alle ingrediënten opschrijven, net als de kruiden en de bereiding. Maar dan wordt het eten koud. De restauranthouder kijkt wat mismoedig, de honden daarentegen steeds hoopvoller.

Mijn ogen dwalen verder. Gebakken inktvis, moussaka (Griekse ovenschotel met aubergine, ui, deeg en aardappelschijfjes), tzatziki, gebakken kaas, vers warm brood met knoflook en natuurlijk diverse soorten olijven. Om weg te spoelen met witte wijn en ouzo, netjes gemixt met wat water. Oké, de pen gaat neer. Dan maar eten, wat hier absoluut niet erg is.

Een gammel hek en een oude schuur. Geen reclamebord of wat dan ook. De geur van vers brood komt voorbij. Een oudere dame kijkt me vriendelijk aan. ,,Zij bakt de lekkerste broden van heel Chios,” aldus gids Vasilis. In de houtoven liggen er vijf. Ik mag er een proeven. En ja, dat is wel erg lekker brood, daar hoeft geen beleg op. Heerlijk dit soort ‘ontdekkingen’ op het platteland.

Olijven, er is op Lesbos en Chios geen ontkomen aan. Maar dat is juist wat ik zoek. Het museum voor olijfolie in het dorpje Agia Paraskevi op Lesbos laat zien hoe via een soort windmolens olijfolie werd gemaakt voordat de machines het werk over namen. Al blijft met name de olijfolie-proeverij aan het einde van de rondleiding het best bij mij hangen. Wat een volle smaak.

,,Veel mensen denken dat er twee soorten olijven zijn: groene en zwarte. Maar dat klopt niet.” Aan het woord is Karavatakis Panagiotis, een biologische olijfboer op Lesbos.  ,,Groene olijven zijn eigenlijk de onrijpe vruchten. De zwarte zijn rijp en zachter en wat sterker van smaak. Tegenwoordig worden groene olijven vaak zwart geverfd, zijn ze makkelijker te verkopen.”

Karavatakis Panagiotis tussen zijn olijvenbomen. (Foto: Corno van den Berg)

Zijn bedrijfje ligt op een heuvel tussen honderden jaren oude olijfbomen. En zoals zoveel hier; je moet het weten te liggen anders vind je het nooit. Hij heeft het vak van zijn vader geleerd, maar doet het nu wel met puur natuurlijke producten. ,,En officieel is het een fruit….” Hij strooit letterlijk met weetjes.

Zittend tussen de bomen laat hij de traditionele olijven proeven. Maar ook pikante olijven met chilipepers. En zwarte die in azijn hebben gelegen. Alsook de tapenade die er van wordt gemaakt. Aan het einde vraagt hij welke ik het lekkerst vind. Ik twijfel, want ze passen bij verschillende gelegenheden. Als borrelhapje, als onderdeel van een pittige salade of los uit het vuistje. Hij lacht en zegt niets.

Het is zaterdagavond en ik vraag me af hoe de Grieken weekend vieren. Ik word meegenomen naar de hippe Oz Cocktail Bar op Chios; dé manier om de dag af te sluiten. Een echt Grieks drankje? De barman moet even nadenken. ,,Het is nu heel populair om ouzo (sterke drank van anijs) met cranberrysap te drinken. Het wordt ouzito genoemd.” Oké, ik ben overtuigd. Laat maar door komen.

Tussen neus en lippen door vraag ik naar mastiek; de unieke aromatische hars van Chios. De barman kijkt me even indringend aan en knikt. Alsof ik ben goedgekeurd als kenner. Prompt komen er allerhande smaakvolle cocktails voorbij met mastiek. Ja, mastiek verovert steeds meer harten. Ik kan nog wel wat dingen opnoemen die ik graag mee naar huis wil nemen.




Genieten op Lesbos en Chios Lesbos is overbekend. Maar waarvan ook alweer? En over Chios heb ik ook wel eens wat gehoord. Denk ik. Hoog tijd voor een bezoek aan deze twee eilanden. Die elk een totaal eigen karakter blijken te hebben.

Corno van den Berg

De Griekse keuken is zeer gevarieerd. En waarschijnlijk anders dan je verwacht. Met veel verse ingrediënten, waaronder veel vissen en zeevruchten. De prijzen zijn relatief laag; een goede (en lekkere) maaltijd hoeft niet meer dan tien euro te kosten.

Zowel op Lesbos als Chios zijn veel restaurants. Met name in de toeristengebieden, maar het is ook zeker zinvol om daarbuiten te gaan kijken. Ik gebruik zelf vaak Tripadvisor om meningen van andere reizigers te lezen en dan een restaurant te kiezen.

Beste restaurants op: Lesbos en Chios.

De diversiteit van eten en drinken
Ga kijken bij: De Griekse keuken (en)
 

Griekse ingrediënten
Ga kijken bij: Traditionele producten (en)

Olijfolie Museum
Ga kijken bij: Olive Oil Museum Lesbos (en)

De smaak van citrusvruchten
Ga kijken bij: Citrus (en)