Deel

0
Tweet about this url
Mastiek op Chios

Een vrouw zoekt naar mastiek op Chios. (foto: Corno van den Berg)

Mastiek op Chios

Wil je meer tips en foto's? Volg Corno dan op:
Facebook
Twitter
Instagram

Mastiek en Chioot. Mijn kennis van de Nederlandse taal schiet tekort. Maar deze twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden op het eiland Chios.

Overal waar ik kijk staan voor mij onbekende bomen. Onder een boom zit een vrouw geknield bladeren en zand te verzamelen met stoffer en blik. Af en toe plukt ze wat van een boom. Ze kijkt op als ik aan kom lopen. Uit de berg bladeren pakt ze een bolletje en laat het zien; mastiek. ,,Ruik maar,” zegt ze. ,,En proef het daarna.”

Mastiek, ik had er nog nooit van gehoord. Maar deze aromatische hars wordt al sinds de Middeleeuwen verzameld in het zuiden van het eiland. De boom wordt voorzien van inkepingen, waaruit langzaam hars loopt dat stolt in de buitenlucht. Het witte goedje is hier big business, een bolletje is al snel een euro waard.

Een stukje mastiek. (Foto: Corno van den Berg)

Ik dool door één van de twintig ‘mastichochória’, zoals de mastiekdorpen officieel heten. Met veel kronkelende, smalle straatjes en overal bloeiende planten in de patio’s. Het is een lieflijk beeld. In de diverse straatjes zitten vrouwen zij aan zij met een mand op hun schoot. Ze noemen zich geen Grieken, maar Chioten. Trots als ze zijn.

Ook een enkele man zit de bolletjes mastiek van de bladeren, takjes en grond te scheiden. Zodat alleen het pure ‘goud’ over blijft. Vroeger werd het vooral voor verf, cosmetica en medicijnen gebruikt. Tegenwoordig vooral voor producten als kauwgom, tandpasta en likeur.

Ondertussen praten ze bij over van alles en nog wat. Wat leuke taferelen oplevert, want praten gebeurt hier vooral ook met gebaren. En maken ze volop grapjes over die vreemde toerist die graag alles wil weten en maar foto’s blijft maken. Hun ogen glinsteren, de oude dames vinden het wel vermakelijk.

Een man en vrouw sorteren mastiek uit bladeren en meer. (Foto: Corno van den Berg)

De landkaart laat namen als Pyrgi, Tholopotami en Agios Georgios Sikousis zien. Gids Vasilis Ballas wijst op de verstevigde muren met hoektorens in het dorp. ,,In de 14e en 15e eeuw  heersten kooplieden uit Genua in deze streek. Ze wilden de kostbare mastiek beschermen. Dus legden ze kleine ommuurde dorpen aan.” Hij wijst op de muren. Tegenwoordig zijn er huizen in de dikke vestigingsmuur gehakt.

,,En, de dorpjes liggen niet aan de kust, maar opvallend ver landinwaarts. Dit om de piraten in de Middellandse Zee te slim af te zijn.” De dorpjes zijn er nu nog. De torens ook. De vrouwen zijn klaar met sorteren, ze groeten elkaar en gaan naar binnen. De rust keert weer.

De sfeer in het dorpshart zou zo uit de Middeleeuwen kunnen komen. De was hangt te drogen in de zon, enkele vogels laten zich horen. In de verte hoor ik een paard en wagen. Verder is het muisstil op straat. Ik mis wat. De herrie van auto’s en motoren… Laat het nog maar even zo blijven.




Genieten op Lesbos en Chios Lesbos is overbekend. Maar waarvan ook alweer? En over Chios heb ik ook wel eens wat gehoord. Denk ik. Hoog tijd voor een bezoek aan deze twee eilanden. Die elk een totaal eigen karakter blijken te hebben.

Corno van den Berg

Het eiland Chios moet je zelf ontdekken. Het is typisch Grieks, maar heeft toch een eigen karakter. Het zuiden van het eiland is opvallend groen en weelderig, terwijl het noorden bergachtig en ruig is. In beide delen kun je goed wandelen, maar ook met een auto op pad.

Het eiland is daarnaast rijk aan historie. Overal vind je Turkse, Italiaanse en Byzantijnse invloeden. Chios ligt ongeveer 8 kilometer voor de kust van Turkije en is goed goed te combineren met een bezoek aan Lesbos.

Meer info: Chios (en)

Lees alles over mastiek
Ga kijken bij: Mastic on Chios (en)

Dwaal door de mastiekdorpen
Ga kijken bij: Mastica Villages (en)