Deel

0
Tweet about this url
Poncha, espada en wijn

Poncha, espada en wijn

Wie naar Madeira gaat, komt onbekende dingen tegen. Ontdek ze zelf:
Lees alles over Poncha
Proef de culinaire geneugten
Drink de echte Blandy's

De keuken van Madeira is bijzonder. Met vissoorten die je niet kent. Of drankjes die bijna verdrinken in alcohol. Een zoektocht naar de culinaire geneugten van het eiland.

'Een glaasje Madeira, my dear'. Het galmt door mijn hoofd. Waarom ik de hitsingle uit 1966 van Ted de Braak ken, weet ik ook niet. Het was toch echt uit de tijd dat ik nog niet was geboren.

En ik wist lange tijd niet wat Madeira was. Ja, een eiland, maar het drankje kende ik niet. Pas later leerde ik dat het een likeurwijn is. Die graag (en ook succesvol) met de grote jongens meedoet, zoals blijkt op een rondleiding langs Blandy's, het beroemde wijnhuis. Dat precies 200 jaar bestaat.

Ik kijk om me heen, ik denk dat de andere bezoekers het liedje van de 'Zingende snor' ook wel kennen. Of er zelfs nog op hebben gedanst. De gids komt aanlopen. En begint direct met het 'probleem'.

,,Je proeft vaak een wijn en denkt: lekker of niet. Maar Madeira-wijn moet je leren drinken. Met verse sushi bijvoorbeeld. Of een salade met fruit." Hmm, dat zijn combinaties die ik nog niet vaak heb gehoord. ,,Of bij het dessert, bij extra donkere chocoladepudding," voegt ze toe. ,,Het is een echte likeurwijn en dus moet je hem niet vergelijken met 'gewone' wijnen."

Ze heeft gelijk. Deze wijn is anders, blijkt al snel. Het klimaat van Madeira is goed voor druivensoorten als 'malmsey' bijvoorbeeld. En de wijn wordt niet gerijpt in koele kelders, maar juist op warme zolders. En hij heeft 19 procent alcohol, normaal gesproken is dat hier tussen de 12 en 14 procent.

Hij kan overigens opvallend lang open blijven. Sterker nog, vaak wordt hij dan iets beter. Zoals altijd bij deze rondleidingen, heb je afsluitend een proeverij. De verschillende smaken rollen over mijn tong. De sushi en salade denk ik er bij.

Lelijk, ja. Espada, zo heet hij. Een ongekend lelijke vis, die in de wateren rond Madeira voorkomt. Ik zie er tientallen liggen op de markt van Funchal. Ruim een meter lang. Gitzwart, ongekend grote tanden en immense glazige ogen. Dit dier leeft op twee kilometer diepte, vandaar de grote ogen.

En het is er aardedonker, dus zijn grote tanden handig als je wat eetbaars tegen komt. Het oogt allemaal weinig appetijtelijk, eerder spuuglelijk. En echt watertanden ga ik er niet van. Logisch dat dit één van de meest beroemde delicatessen van Madeira is.

De transformatie is wonderlijk. De marktkooplui maken de vers gevangen dieren voor mijn neus schoon. En ik zie hoe hij in enkele minuten van zwart naar wit verandert. Al is het wel een grote klus. En moet je er handig in zijn, dat is duidelijk. Met een soort staalborstel wordt de huid verwijderd en komt het spierwitte vlees tevoorschijn. Als ik het later proef, met gebakken banaan, ben ik zijn uiterlijk zo vergeten. Zo boterzacht, zo verrassend anders.

Het zou een likeurtje zijn, maar ook een 'klap voor je kop'. Dat maakt nieuwsgierig. Poncha is een buitengewoon populair drankje bij de lokale bevolking. De bewoners drinken het na een dag hard werken, bij een emotionele voetbalwedstrijd, om de zorgen te vergeten, of bij wat dan ook.

Ik loop een barretje in en bestel er een. Na een dag wandelen heb ik wel iets lekkers verdiend. De barman knikt. Hij perst wat citroenen en sinaasappels uit, gooit er een flinke klont honing door heen en begint als een dolle te roeren. Het aroma is sterk, maar zacht.

De barman kijkt naar me en lacht. Hij pakt de fles rum van suikerriet. Met 40% alcohol. En draait zich om, zodat ik niet kan zien hoeveel hij er in doet. Maar mijn smaakpapillen merken het gelukkig wel. En snel ook. Dit is veel te zwaar voor een likeur. De prijs voor zo'n fikse boost voor lichaam en geest is slechts € 1,50. Je kunt hier dronken worden voor een paar euro.




Zo heb je Madeira nog nooit gezien ,,Madeira wordt vaak bloemeneiland genoemd. Waardoor het eiland van 57 bij 22 km een ietwat oubollig karakter heeft gekregen. Ik ga kijken of het terecht is. Al snel tref ik de ongekend ruige kant aan. Ideaal voor wandelaars, natuurliefhebbers en rustzoekers."

Corno van den Berg


Mooi Madeira

Madeira moet je zelf zien en ontdekken. Het is met het vliegtuig eenvoudig bereikbaar en ook in het voor- en najaar zeer aan te raden. Als je gaat, kijk dan ook of je Porto Santo kunt aandoen, met de veerboot bijvoorbeeld. Het is heel anders dan Madeira.

Ruwweg drie soorten toeristen reizen naar Madeira: wandelaars, bloemenliefhebbers en levensgenieters. Die ontmoeten elkaar geregeld, letterlijk en figuurlijk. Want de natuur op het eiland is indrukwekkend, er zijn honderden wandelpaden en de levensgenieters zoeken vooral het heerlijke eten en rijden op hun gemak met een auto door het land.

Madeira (en ook Porto Santo) kent een zeer mild klimaat. De temperatuur ligt vrijwel altijd tussen de 16 en 22 °C. Waardoor je het eiland het gehele jaar goed kunt bezoeken.

De uitdrukking 'vier seizoenen in een dag' slaat op deze twee eilanden. Het regent hier geregeld, maar daarna breekt de zon vaak weer door. En ruikt alles heerlijk fris.

Door regenwater en laaghangende wolken is overal uitbundige natuur te vinden. Met veel wilde alsook geïmporteerde bloemen.

De ruige kust bestaat voornamelijk uit steile rotswanden waar zandstranden schaars zijn. Mede daarom kent Madeira geen massatoerisme. De eilanden hebben een vulkanische oorsprong. De hoogste berg is de Pico Ruivo (1.862 m).

Wie op Madeira rond loopt begrijpt waarom veel Engelsen hier al decennia geleden naar toe verhuisden.

Deze special is gemaakt in samenwerking met het Madeira Tourism Board. In april van dit jaar heb ik het eiland en Porto Santo bezocht.