Deel

0
Tweet about this url
Ruig Madeira

Ruig Madeira

De bergen van Madeira zijn ruig en roepen om te worden verkend. Hierbij enkele tips:
Maak verschillende wandelingen
Zoek de natuur op
Fajã dos Padres

Bergen van meer dan 1.800 meter. Kleine bergdorpjes waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. Dit moet ruig Madeira zijn. Het is een kant van het eiland die simpel te ontdekken is. In je eentje.

Een huurauto en een kaart. Meer heb ik niet nodig. Ik ga rijden langs de kust. Als een toerist, dus rustig aan en voornamelijk over achterafwegen. Met her en der een fotostop. Al is het opletten geblazen. Sommige bergwegen zijn erg smal. En steil.

De motor heeft het moeilijk aan zijn geloei te horen. Dan zou ik het helemaal zwaar hebben. Dorpje na dorpje komt voorbij, vaak idyllisch gelegen op een heuvel bij de zee. De weg volgt de heuvels en ik volg de weg. Benieuwd wat ik na de volgende bocht tegen kom.

Ik voel me een soort ontdekkingsreiziger, alleen heel anders dan Columbus ruim 500 jaar geleden. Ook ik wil weten hoe dit eiland is ontstaan. Dus is een stop bij de Grutas de Sào Vicente in het noorden verplicht. In de diverse grotten en het bijbehorende Vulkaancentrum kun je het roerige verleden van Madeira goed zien. Bij de diverse uitbarstingen rolde de hete lava over het landschap. Het koelde aan de oppervlakte snel af en stolde. Zo ontstonden 'lavatubes', vreemde gangen door de bodem, waar je door heen kunt lopen.  

Weer in de buitenlucht kijk ik om me heen. En zie dezelfde krachten in de rotsen, lavastromen lopen soms verticaal de lucht in. Een deel is geërodeerd, door regen en wind. Ik voel me klein bij zoveel kracht van Moeder Aarde. En om de ontstaansgeschiedenis nog beter te begrijpen reis ik af naar het hart van het eiland. Al moest ik wel eerst kijken of vandaag geen bewolkte dag zou worden. Dan zou ik voor niets gaan.

Dit is het pad van Pico de Areeiro naar Pico Ruivo, het hoogste punt op het eiland met 1.862 meter. De zon maakt de klim extra prettig, al waait het stevig. Even sta ik stil bij het uitzicht. Mijn blik valt over zowel Noord- als Zuid-Madeira. Witte dorpjes liggen als postzegels in het groene golvende landschap. Daarachter ligt de opvallend blauwe Atlantische Oceaan. Ik zie ook The Deserted Islands, een groep verlaten eilandjes voor de kust van Madeira.  

De grote brand van vorig jaar geeft veel bomen een sinister zwart uiterlijk. En kaal, waardoor het silhouetten in een wereld van rotsen zijn geworden. Verder groeit hier niets meer. De piek zelf is niet bijzonder, maar hij wordt omringd door de vreemdst ogende rotsformaties. Langzaam verdwijnt het zicht, de wind was al een voorbode. Wolken vallen als een deken over het landschap. De eerste zijn wit, de daaropvolgende grijs. Alles past bij dit onaardse landschap.

Madeira heeft de afgelopen jaren een transformatie ondergaan. De afgelopen decennia zijn met geld van de Europese Commissie talloze tunnels aangelegd, waardoor het tot dan toe moeilijk bereikbare noorden en westen werd ontsloten. En dus raast het meeste verkeer voort over deze vierbaanswegen. Ik pak de rustige oude wegen wel. En ik kom soms op een doodlopende weg uit. Heerlijk.

De laatste stop van de dag is Fajã dos Padres. Deze kleine lodge is alleen per kabelbaan bereikbaar. En het tochtje naar deze rustiek gelegen wijnprocudent is niet voor mensen die bang zijn uitgevallen. Ik geniet van het uitzicht over de kust, de wijnvelden en de zee. Geen huizen, wegen, niets. De eigenaresse heeft me uitgenodigd voor het uitgebreide diner. Ik doe mijn schoenen uit en merk dat 'ruig en rust' heel goed samen gaan op een dag.




Zo heb je Madeira nog nooit gezien ,,Madeira wordt vaak bloemeneiland genoemd. Waardoor het eiland van 57 bij 22 km een ietwat oubollig karakter heeft gekregen. Ik ga kijken of het terecht is. Al snel tref ik de ongekend ruige kant aan. Ideaal voor wandelaars, natuurliefhebbers en rustzoekers."

Corno van den Berg


Mooi Madeira

Madeira moet je zelf zien en ontdekken. Het is met het vliegtuig eenvoudig bereikbaar en ook in het voor- en najaar zeer aan te raden. Als je gaat, kijk dan ook of je Porto Santo kunt aandoen, met de veerboot bijvoorbeeld. Het is heel anders dan Madeira.

Ruwweg drie soorten toeristen reizen naar Madeira: wandelaars, bloemenliefhebbers en levensgenieters. Die ontmoeten elkaar geregeld, letterlijk en figuurlijk. Want de natuur op het eiland is indrukwekkend, er zijn honderden wandelpaden en de levensgenieters zoeken vooral het heerlijke eten en rijden op hun gemak met een auto door het land.

Madeira (en ook Porto Santo) kent een zeer mild klimaat. De temperatuur ligt vrijwel altijd tussen de 16 en 22 °C. Waardoor je het eiland het gehele jaar goed kunt bezoeken.

De uitdrukking 'vier seizoenen in een dag' slaat op deze twee eilanden. Het regent hier geregeld, maar daarna breekt de zon vaak weer door. En ruikt alles heerlijk fris.

Door regenwater en laaghangende wolken is overal uitbundige natuur te vinden. Met veel wilde alsook geïmporteerde bloemen.

De ruige kust bestaat voornamelijk uit steile rotswanden waar zandstranden schaars zijn. Mede daarom kent Madeira geen massatoerisme. De eilanden hebben een vulkanische oorsprong. De hoogste berg is de Pico Ruivo (1.862 m).

Wie op Madeira rond loopt begrijpt waarom veel Engelsen hier al decennia geleden naar toe verhuisden.

Deze special is gemaakt in samenwerking met het Madeira Tourism Board. In april van dit jaar heb ik het eiland en Porto Santo bezocht.