Deel

0
Tweet about this url
Geld voor Gorongosa

Geld voor Gorongosa

Een Amerikaan die miljoenen steekt in het herstellen van Gorongosa Nationaal Park. Dat ooit mooier was dan Kruger NP. Het was zomaar een verhaal op het internet. Daar moet ik meer van weten.

Die Amerikaan is de filantroop Gregory C. Carr. Hij is rijk geworden door als één van de eersten internetdiensten aan te bieden in de jaren negentig. Tegenwoordig wil hij ‘goed’ doen. In totaal investeert hij maar liefst 40 miljoen dollar in het park. Waarna toeristen voor inkomsten moeten zorgen, voor de dieren én voor de lokale bevolking.

Hoog tijd om zelf te gaan kijken in een afgelegen deel van Mozambique. Wat direct opvalt is overal wordt gebouwd. Aan de bar slechte weg er naar toe, maar ook de toeristenverblijven en de hekken rond het Chitengo Safari Camp. Het zwembad is al wel af, wat geen kwaad kan met temperaturen van dik 30 graden en een luchtvochtigheid van 80 procent.

Tish Grant in Gorongosa NP.

Ze draagt een safarihoed en bijpassende kakikleding. Tish Grant leidt hier alle gidsen op. En ze is verliefd, zoals veel mensen hier. Op het gebied en de dieren. Die langzaam maar zeker weer terug keren. ,,Een van de gidsen heeft een antilope, een dode oribi, in een boom gevonden…” ,,Luipaard,” zeg ik snel. Ze knikt. ,,Ja, de roofdieren komen terug. Langzaam, maar gestaag.”

Intrigerend verhaal
Het is een meer dan intrigerend verhaal, zeker voor mensen die vaker in Afrika zijn geweest. Een safari is hier anders dan in Kruger of Okavango. Dit park is in oprichting, nadat bijna alle dieren waren gestroopt. Wie het gebied bezoekt, ziet hoe een jarenlang project langzaam vorm krijgt.

Verwacht dus (nog) geen grote aantallen dieren, maar een ecosysteem dat zich langzaam herstelt. Ooit liepen hier meer dan 2.200 olifanten, 200 leeuwen, 14.000 buffels, 5.500 blauwe gnoes, 3.000 zebra’s, 3.500 waterbokken, 3.500 nijlpaarden en kuddes van eland, sabelantilope en hartebeest. En, het gebied was beroemder dan Kruger Nationaal Park, tegenwoordig één van de iconen van Afrika.

Het is triest maar waar, alleen de waterbokken zijn nog massaal aanwezig. De reden is simpel: hun vlees is niet lekker. Door het gebrek aan roofdieren struikel je bijna over de wrattenzwijnen, groene bavianen en oribi’s. Maar het aantal leeuwen groeit inmiddels weer, net als het aantal olifanten. Al blijft stroperij een groot probleem, want het park heeft geen hek. En rondom leven veel mensen.

Het piepkleine bootje brengt mensen naar het dorpje aan de overkant. En niet zonder reden. Twee vrouwen zijn hier de afgelopen maanden nog gedood door nijlkrokodillen. Het bord bij het water waarschuwt overduidelijk de lokale bevolking voor de gevaren, maar ik zie toch nog een man op zijn gemak de rivier door waden.

Het is voor een Westerling soms lastig te begrijpen. Dit is letterlijk een andere wereld. Met de lokale bevolking praat ik over stroperij. Ze kijken al eeuwenlang anders tegen de dieren aan dan ik. Sterker nog, velen van hen begrijpen niet waarom toeristen naar de dieren komen kijken. En foto’s maken. Terwijl zij al jaren geen koedoe, buffel of zebra hebben gegeten.

Waterbokken komen veel voor in het park.

,,Langzaam (heel langzaam) beginnen ze te begrijpen dat het wandelende vlees eindig is, maar het geld van toeristen dit niet hoeft te zijn,” legt Tish uit. Maar de weg is nog lang, dat beseft zij ook. ,,Educatie is het toverwoord, al ontkom je niet aan gewapende parkwachters.” Een olifant laat zich zien, maar het is duidelijk. Het verleden achtervolgt de dieren nog, die erg onrustig zijn als er mensen in hun buurt komen. Ik geef ze geen ongelijk.

In vier intrigerende dagen leer ik het immense gebied van meer dan 4.000 km2 kennen. Met al zijn problemen en mogelijkheden. Jaarlijks overstroomt een groot deel van het park. Het natte seizoen verandert de bossen en savannes in een ruig moeras. De eerste buien vallen, het gebied komt nog meer tot leven. Dit is ruig Afrika.

Een berg in de verte doorklieft het vlakke landschap. De 1863 meter hoge Mount Gorongosa hoort bij het park, en zal ooit letterlijk de kroon van het nationaal park worden. Al zie je het niet altijd, duidelijk is wel dat de diversiteit hier groot is. Een gevoel bekruipt me. Wat heeft dit gebied een potentie. Met recht een paradijs in wording. Ooit kom ik hier nog eens terug, dat is zeker.




Magisch Mozambique ,,Goudgele stranden, rijke natuur en intrigerende mensen. Dat hoorde ik over Mozambique. Toen Willem-Alexander en Maxima er een huis kochten, en toen weer niet, moest ik er meer van weten. Dus huurde ik een 4x4-auto en startte de motor.”

Corno van den Berg

Dit nationaal park kun je goed zelf bezoeken. Met onder meer deze bijzondere accommodaties:

Laat je inspireren door …

Chitengo Safari Camp
Dit bijzondere safaricamp ligt midden in het spectaculaire landschap van Gorongosa National Park. Met moderne Afrikaanse cabana's, een restaurant en een zwembad.

Laat je inspireren door …

Chitengo Tented Camp
In Chitengo Safari Camp kun je ook slapen in safaritenten. Met indrukwekkende buitengeluiden en talloze dieren die voorbij komen lopen. Ook hier kun je gebruik maken van het restaurant en het zwembad.
Lees verder op: Untamed Travelling