Bob Marley Museum

Het Bob Marley Museum op Jamaica is een van de plekken die je tijdens een bezoek aan Kingston niet mag missen. Tijdens een rondleiding door zijn voormalige woonhuis zie je zijn slaapkamer, persoonlijke studio, gouden platen en de kogelgaten van de aanslag uit 1976. Je krijgt een verrassend persoonlijk beeld van zijn leven en muziek. Ook als je geen grote reggaefan bent, is het museum de moeite waard door de bijzondere verhalen van de gidsen en de geschiedenis van het huis. Dit zijn de beste tips om het Bob Marley Museum te bezoeken.

Wat is het Bob Marley Museum?

Het Bob Marley Museum is gevestigd in zijn oude woonhuis aan Hope Road. Hier woonde Bob Marley van 1975 tot zijn dood in 1981. Overal zie je rood, geel en groen, dit zijn de bekende kleuren van de rastafaribeweging. In het huis zat ook de oorspronkelijke Tuff Gong-studio, waar Marley muziek maakte en repeteerde.

Binnen struikel je bijna over de gouden en platina platen die Marley met zijn reggaemuziek verdiende. Je hoort tijdens de rondleiding welke beroemde nummers hier zijn ontstaan en waar Marley zat te schrijven en repeteren. Maar dit is huis waar in 1976 een aanslag op hem werd gepleegd. De kogelgaten zijn nog altijd zichtbaar. Die combinatie van muziek, succes en de gewelddadige politieke geschiedenis van Jamaica maakt het voor mij een magische plek. Tegenwoordig is het het Bob Marley Museum, een van de bekendste attracties van Kingston en van Jamaica.

“Zelf vond ik vooral de vele krantenknipsels aan de muren leuk. Er hangt zelfs een Nederlands concertverslag tussen. Een klein detail, maar midden in Kingston is het bijzonder om ineens je eigen taal tegen te komen.”

---

Corno van den Berg

Ik bezocht het museum tijdens mijn rondreis over Jamaica, nadat ik eerder Trench Town had gezien, de wijk waar Marley opgroeide. Dat contrast maakt het bezoek extra sterk. Het museum is geen stoffige verzameling spullen, maar een huis vol verhalen. Voor mij was het een magische plek.

De geschiedenis van 56 Hope Road

Het huis aan Hope Road dateert uit de 19e eeuw. In 1975 kwam het in handen van Bob Marley. Voor een jongen uit Trench Town was dit een statement: een ruim huis in het welvarende deel van Kingston. Marley maakte er geen villa voor zichzelf van, maar een thuisbasis voor zijn muziek. Hij bouwde er een studio en zijn platenlabel Tuff Gong zat er. Muzikanten, vrienden en rastafari’s liepen de hele dag in en uit.

De aanslag van 1976

Op 3 december 1976 drongen gewapende mannen het huis binnen, terwijl Marley en zijn band pauze hielden tijdens een repetitie. Marley werd geraakt in zijn borst en arm, zijn vrouw Rita in haar hoofd en zijn manager Don Taylor in zijn benen en romp. Er vielen geen doden.

De aanslag vond plaats twee dagen voor het Smile Jamaica-concert, een gratis concert dat de spanningen tussen de politieke partijen moest verminderen. Marley werd gezien als aanhanger van de regerende partij van premier Michael Manley, al hield hij zelf altijd vol dat hij neutraal was.

Wie er achter de aanslag zat, is nooit officieel vastgesteld. Twee dagen later stond Marley, gewond en wel, toch op het podium en speelde hij anderhalf uur. Kort daarna vertrok hij voor ruim een jaar naar Londen. De kogelgaten zitten nog steeds in de muren van het huis. Het is een van de indrukwekkendste momenten van de rondleiding.

Van woonhuis naar museum

Bob Marley overleed op 11 mei 1981 op 36-jarige leeftijd aan kanker. Precies vijf jaar later, in 1986, opende zijn weduwe Rita Marley het huis als museum. Alles wat je nu ziet, is zo veel mogelijk in de staat van toen gelaten of teruggebracht.

Wat zie je in het Bob Marley Museum?

Je bezoekt het museum altijd met een gids. De rondleiding begint op het terrein en gaat daarna door het huis. Dit zijn de hoogtepunten volgens mij. De tuin en het terrein, met beelden, muurschilderingen en een busje is heerlijk om zelf even te struinen.

Het huis zelf, met de kleuren van Jamaica overal: rood, geel en groen op hekken, muren en muurschilderingen. Neem de tijd om even goed rond te kijken. Er is veel te zien. De studio in het huis, waar Marley opnam. Dit is op zich leuk, maar vond ik wat lastig om voor me te zien. In zijn slaapkamer zie zijn gitaar nog tegen de muur hangen.

De kogelgaten van de aanslag in 1976 geven aan dat op het eiland verschillend over hem werd gedacht. Gouden en platina platen en zijn Grammy voor zijn levenswerk. Bijzonder zijn ook de krantenknipsels uit de hele wereld aan de muren. Op diverse plekken zie je persoonlijke spullen, zoals kleding en handgeschreven teksten. Het zaaltje waar je een korte film ziet met zeldzame concertbeelden is handig voor achtergrondinformatie.

Praktische tips voor je bezoek

• Kom in de ochtend. Dan is het rustiger en minder heet.
• Reserveer in het hoogseizoen. Rond de verjaardag van Marley (6 februari, Bob Marley-week) en tijdens Reggae Sumfest in juli is het druk.
• Laat je camera in je tas. Binnen mag je niet fotograferen. Buiten, bij het kleurrijke hek en de muurschilderingen, wel.
• Neem geen eten en drinken mee naar binnen. Grote tassen kunnen worden gecontroleerd.
• Rolstoel? Het huis heeft twee verdiepingen met smalle trappen. De bovenverdieping is niet toegankelijk voor rolstoelen.
• Eet iets in het café. Op het terrein zit een café met sandwiches, wraps en verse sappen, en er is een platenwinkel en een souvenirwinkel.
• Hoe kom je er? Neem een officiële taxi (rode kentekenplaat) of laat je hotel er een regelen. Vanaf New Kingston ben je er binnen een paar minuten, vanaf het vliegveld in ongeveer 25 minuten. Spreek de prijs vooraf af.

Tuff Gong International: de studio van de familie Marley

Wil je nog meer muziek, boek dan de combitour met Tuff Gong International. Dit is de platenfabriek en studio die de Wailers begonnen en die de familie Marley nog steeds runt. In een rondleiding van ongeveer een uur zie je de repetitieruimte, de fabriek waar vinylplaten werden geperst en originele opnameapparatuur. Bijzonder zijn de motor en truck van Bob Marley.

Tuff Gong ligt niet naast het museum. Vervoer tussen beide attracties zit niet bij het combiticket in, maar het museum helpt je met een taxi. Het is de moeite waard.