Corno van den Berg©2019

Wintersport in La Rosière

Heerlijk skigebied in Frankrijk. Ideaal voor families en voor een beetje avontuur.

Lees verder

Corno van den Berg

Over de auteur

Op deze reis kies ik voor drie Franse skigebieden. Elk met een eigen karakter. Er is een ding dat direct opvalt; de Mont Blanc kom ik overal tegen. In alle drie skigebieden zie ik de beroemde berg.

Soms piept hij tussen de wolken door, maar vaak ook als een van de vele bergtoppen om me heen. Bij La Rosière moet ik, opmerkelijk genoeg, wel over een dal in Italië heen kijken om hem te zien.

Ontdek La Rosière zelf

Het skigebied van La Rosière ligt op de grens van Frankrijk en Italië. Op zo'n 850 kilometer van Utrecht. La Rosière ligt op zo'n anderhalf uur rijden van zowel de luchthaven van Geneve als die van Chambery.

Aantal liften 37; Aantal km piste: 160; Groene pistes: 8; Blauw: 25; Rood: 31; Zwart: 13.

Kijk op: https://www.larosiere.net voor meer informatie.

La Rosière: Grensoverschrijdend skiën

Even op de ski’s van Frankrijk naar Italië voor een lunch en dan weer terug. Met opvallend veel zon aan de zuidkant. Maar ook hier ga ik bijzondere dingen doen. Zoals ski-toering. Dit is wintersport in La Rosière.

Skiërs vanuit een stoeltjeslift gezien.
Skiërs vanuit een stoeltjeslift gezien. Corno van den Berg
Een doorkijkje in het centrum van La Rosière.
Een doorkijkje in het centrum van La Rosière. Corno van den Berg

Het is de meest populaire route van La Rosière. Ja, die wil ik wel doen. Om twee redenen. Ten eerste: Ik ga grensoverschrijdend skiën. Even naar Italië. En weer terug op dezelfde dag.

Op slechts twee plekken kun je vanuit Frankrijk een dagje op de ski’s grens hoppen naar Italië. In Montgenèvre en hier. Met een leuke bijkomstigheid; tijdens de lunch is het lekker genieten van het Italiaanse eten. Ook dat is wintersport in La Rosière. En omgeving in dit geval.

La Thuile ligt aan de zuidkant. Al is dat geen garantie voor succes. Maar ja, de zon roept. Of eigenlijk; de weerapp voorspelt zon. Dus ik ga ervoor, al heb ik geen idee of ik er op kan vertrouwen.

Het zijn dus eigenlijk drie redenen waarom ik dit wil; zon, lekker eten en even de grens over. Hmm, wordt het pasta of pizza? Lekker skiën en nadenken over lekker eten. Ik krijg steeds meer zin om te gaan.


Vroeg in de ochtend

Het dorp La Rosière ligt nog in de mist. Maar dat zegt niets in de bergen, zeg ik tegen mezelf. Het weer kan hier snel veranderen heb ik al gemerkt. Het intrigeert me wel. Moeder Natuur met een eigen wil.

Ik doe mijn ski’s onder en ga op pad. Het is nog lekker rustig op de piste; heerlijk. De skilift piept en kraakt. Hij is nieuw, maar nog wat koud en stroef. Net als ik vandaag. Ik moet even warm draaien.

Ik zou ook wel willen. Al vinden diverse spieren in mijn lichaam dat een minder goed idee.

La Thuile heet het bergdorpje net over de grens. Waar je via diverse skiliften en blauwe skipistes vanuit La Rosière zo naar toe skiet. Precies genoeg voor de ochtend.

Onderweg begroet ik de Mont Blanc een paar keer. En neem ik diverse andere routes omdat ik vandaag zin heb om lekker veel kilometers te maken.

Waaronder ook wat korte, zwarte pistes. Ik ben zo druk, dat ik niet merk dat de lucht inmiddels blauw is geworden. Heerlijk al die kleuren.


 


Helpen bij een Lawine-oefening

Onderweg is het ineens een drukte van belang. Een lawineoefening blijkt in volle gang te zijn. Tientallen mensen zijn uitgerukt om te assisteren. Enkele honden wachten ongeduldig tot ze hun werk mogen doen.

Mensen uit het dorp hebben zich bewust onder sneeuw laten bedelven, zodat de speurhonden zo realistisch mogelijk kunnen oefenen. Al lijkt het me wel een extreem claustrofobische gedachte.

Druk overleg bij de lawine-oefening.
Druk overleg bij de lawine-oefening. Corno van den Berg
Iets verderop zoeken mannen met stokken in de sneeuw. Om te kijken of er iemand onder ligt. Op een andere plek krijgt een pop hartmassage. Gebiologeerd zit ik te kijken.
 
Plots slaat een van de honden aan, er wordt direct met man en macht gegraven. Het is kwestie van leven en dood, waarbij elke seconde telt. Al is het een oefening, iedereen neemt het bloedserieus.
 

Ik zou ook wel willen. Al vinden diverse spieren in mijn lichaam dat een minder goed idee.

 
Ik zie naast Franse reddingswerkers, ook Italiaanse collega’s. En nog veel meer mensen.
 
Het is goed dat dit direct naast een drukke piste wordt georganiseerd, zodat iedere skiër zich het weer even realiseert. En extra oplet. Ik ook.

Andere skiverhalen?Tijdens deze wintersportreis ben ik ook naar twee andere Franse skigebieden geweest.
 
Zoals het heerlijke La Clusaz, met de bergen van Le Grand Bornand.
 
Maar ook het beroemde La Plagne, een van de grootste skigebieden in Europa. Maar ook een zeer diverse skigebied. Vol avontuur merk ik.

Oefening baart kunst.


Die lekkere zon

De zon verwarmt me. Hmm. Skiën in de zon tussen de bergen van de Alpen. Terwijl het in Nederland winter is; lees te koud, overal grijs en veel te nat. Het bordje met de grens van Italië leg ik even vast op de foto. En dan snel door… Ik hoor de diverse pasta’s mijn naam al roepen. Met opvallend veel echo’s. Een bijzonder fenomeen in de bergen.

La Thuile staat bekend om de vele zonuren. Inderdaad, het weer hier is stukken beter. Al is het ook vaak andersom. Ik weet het, het kan per dal verschillen. Wat toch echt wel iets extra’s geeft aan de beleving.

Een zonsondergang in de Franse Alpen.
Een zonsondergang in de Franse Alpen. Corno van den Berg

Om mijn honger echt op te wekken pak ik een zwarte piste. Het voordeel is dat het altijd rustig is op zo’n steile piste. Het nadeel is wel dat ik op moet letten… Na de uitgebreide Italiaanse lunch ski ik op mijn gemak terug naar La Rosière. Een liftje hier, een piste daar. Dit is een actieve vakantie in optima forma.


Ski-toering proberen

Al wordt het een dag later wel wat zwaarder. Ski-toering staat op het programma. Ik ken het niet, maar proberen wil ik het zeker. Het is simpel. Je loopt op je ski’s omhoog en skiet dan naar beneden. Het wordt ook wel ‘skiën voor armen’ genoemd.

Maar hier moet je echt iets doen voordat je naar beneden kunt. Je zweet al voordat je naar beneden mag. En het wint aan populariteit. Elk skigebied heeft tegenwoordig wel diverse ski-toering routes.

De beweging als je bij Ski Toering omhoog klimt.
De beweging als je bij Ski Toering omhoog klimt. Corno van den Berg

Ik moet 600 meter hoogteverschil overbruggen. En sommige stukken zijn best steil. Maar ik moet me eerst even in de ski’s en de techniek verdiepen. De ski’s zijn net even anders, met speciale bindingen om omhoog te kunnen lopen. De bindingen kun je verstellen.
 
En een soort vlies dat je over je ski’s moet doen om grip op de sneeuw te krijgen. Terwijl de beweging die je maakt lijkt op langlaufen. Het is wel even wennen. En ook vermoeiend.
  Al is het naar beneden skiën wel extra lekker. Eerst moet ik een schoon t-shirt aan doen, want ja hier ga je wel van zweten.

Budget skiëen

Een weekje wintersport kan flink je portemonnee aantasten. Bekijk hier de Best Budget Wintersportvakanties: goed, voordelig en incl. 6-daagse skipas.


IJshockeywedstrijd kijken

Het dorp van La Rosière telt amper 800 zielen, maar meer dan tachtig inwoners doen aan ijshockey. In de kleine hal speelt het lokale team tegen een team uit Albertville. Jong en oud speelt samen, net als mannen en vrouwen. Het is een bonte boel op het ijs.
 
Ze noemen zich Les Tigres Blancs (oftewel de witte tijgers). Het is inderdaad redelijk stevig, maar ook wel gezellig. Sommige spelers zijn te moe om even een praatje te maken. Ze zijn blij even rust te krijgen. Het is mooi om zoiets lokaals mee te maken.

De lokale ijshockeywedstrijd in La Rosière.
De lokale ijshockeywedstrijd in La Rosière. Corno van den Berg

De vrouw van de souvenirs doet goede zaken. Haar vaantjes, kopjes en stickers vinden gretig aftrek. Want ja, de tijgers winnen overtuigend. Ik zou ook wel het ijs op willen. Al vinden diverse spieren in mijn lichaam dat een minder goed idee.


Foto-Album