Corno van den Berg©2019

Melbourne en The Great Ocean Road

Met de auto door Zuid-Australië

Lees verder

Corno van den Berg

Over deze reis

Australië is te groot voor een enkele reis. Nadat ik al eerder dwars door de Outback van Kangaroo Island naar Darwin reisde, is het nu tijd voor drie andere hoogtepunten. Ik 'doe' Tasmanië en reis daarna naar Melbourne en The Great Ocean Road. Een heerlijke mix van cultuur en natuur.

TravelEssence is de enige Australië en Nieuw-Zeeland reisspecialist die gefocust is op kleinschalige, unieke accommodaties en activiteiten, ver weg van het massatoerisme. We kennen beide landen als geen ander, want we hebben er gewoond, gewerkt en intensief gereisd.

De focus van onze reizen ligt op het beleven van de lokale cultuur en het genieten van het natuurschoon op een relaxte manier. Door onze kennis en nauw contact met de lokale bevolking kunnen wij een rondreis naar Australië en Nieuw-Zeeland voor u samenstellen, die helemaal bij u past. Voor meer informatie kijk op: Travelessence.nl


Lekker landen in Melbourne

De stad Melbourne wint jaarlijks de verkiezing van best leefbare stad ter wereld. Hoog tijd om er zelf eens rond te dwalen. Dus stap ik na 22 uur vliegen moe uit het vliegtuig. En ga op pad.

Ik heb bewust geen reisgids gekocht, of op internet gezocht. Om niet op dezelfde plekken te komen als veel andere toeristen. Wandelend, of eigenlijk meer slenterend, verken ik het centrum.

The Royal Arcade in Melbourne.
The Royal Arcade in Melbourne. Corno van den Berg

Op straat gonst het (logischerwijs) van het Engels, maar ook van het Spaans en opvallend veel Chinees. Maar ook Japans en Koreaans hoor ik. Ook aan de diverse hippe kleding is het te zien. Melbourne is een heerlijke multiculturele samenleving. Een soort smeltkroes van culturen.
 
Rond de lunch ga ik naar Chinatown, in elke stad letterlijk een bonte verzameling van smaken, geuren en kleuren. Melbourne heeft een van de grootste Chinatowns in de wereld.
 
Een ideale plek voor een heerlijke Peking-eend, een rijst- of noedelgerecht of juist iets dat ik niet ken. Het levert keuzestress op; ik zie zoveel gerechten die lekker zijn.
 
Een stad kun je op verschillende manieren ontdekken. Ik ga graag op bonnefooi. Ik vind dat ik niet altijd de belangrijke attracties hoef te bezoeken. De smalle straatjes her en der vallen op; ze hebben allemaal naam laneways, maar die ken ik niet.
 
Het lijken wel steegjes; met kleine winkels, restaurantjes en barretjes. Lekker struinen, her en der wat drinken en een praatje maken met wat inwoners.

Ook naar Australië?
Stelt u zich eens voor, u zit op het terras van uw vakantiehuis met een glas lokale wijn in de hand, terwijl de kangoeroes voorbij springen. U bent in het zuiden van Australië, waar uw gevarieerde rondreis in het teken staat van culinaire ervaringen, bijzondere dieren, activiteiten in de natuur en de Aboriginal cultuur.
 
Bekijk alvast deze 3,5-weekse reis van Melbourne naar Adelaide
 

 


 

Union Coffee: kleinste koffietentje van Melbourne.
Union Coffee: Het kleinste koffietentje van Melbourne. Corno van den Berg

Hmm, ik wil eigenlijk ook wel een rondleiding volgen; om te zien wat het verschil is met zelf op pad gaan. Op internet zie ik dat de ‘Hidden Secret Tours’ het meest populair zijn. De gids stelt zich voor als Jess; ze is hier opgegroeid en woont hier sinds kort weer. Naast een algemene introductie over de stad regent het leuke weetjes.

Diverse restaurants in Melbourne doneren hun overgebleven voedsel dagelijks aan de daklozen

Onder meer over hoe de stad is ontstaan; Melbourne werd in 1835 gesticht door een groep kolonisten voor de handel. Uit Tasmanië; ik dacht dat het eerder andersom was. Al was natuurlijk Abel Tasman eerst op Tasmanië in 1645, terwijl Australië pas in 1770 werd ontdekt. Wonderlijk.

Graffiti in Melbourne.
Graffiti in Melbourne. Corno van den Berg

Terwijl ik de gids volg, en nadrukkelijk luister naar al haar verhalen, valt al snel iets op. Ik net als vanochtend over dezelfde straatjes en steegjes, maar liep eigenlijk overal aan voorbij. Wat natuurlijk niet zo is, maar zo voelt het wel een beetje. De beleving is anders.

Onder meer op Hosier Lane langs de vele graffitimuren. ,,Hier zie je zowel ‘vrije’ kunst, als kunst van gerenommeerde kunstenaars. Niemand heeft een vaste plek, al is er vel waardering voor elkaar werk,” vertelt Jess.

Ze lepelt talloze leuke feitjes op tijdens onze wandeling door de stad. We bestellen koffie bij het kleinste koffietentje van de stad (Union Kiosk), wat niet groter is dan een paar vierkante meter. Ze vertelt over de flamboyante vrouw op een schilderij waar alle zeelui een biertje mee wilden drinken (Cloe bij Young & Jackson). Een ander hoogtepunt is het winkeltje dat de lekkerste warme chocolade met ijs serveert (Koko Black).

Een van de restaurants dat overblijfselen geeft aan de daklozen.
Eén van de restaurants dat voedsel geeft aan de daklozen. Corno van den Berg

Maar het meest intrigerend zijn de diverse restaurants die hun overgebleven voedsel dagelijks doneren aan de daklozen. In Melbourne doen onder meer The Soup Place, The Big Umbrella en In Rush Café het. Wat een goed initiatief. Bij een van deze plekken ga ik dineren.

En Jess serveert nog veel meer weetjes. Gelukkig ontdek ik ook nieuwe plekken. Zoals over de kleurrijke Art Deco-gebouwen, maar ook de barokke stijl van het beroemde Flinders treinstation, en de diverse Victoriaanse kerken van de stad. Heerlijk om eerst zelf op stap te gaan en dan nog nog eens door de ogen van een lokale bewoner.

Opvallend genoeg is Melbourne ook bekend vanwege de natuur. De kust bij de stad is het leefdomein van talloze dieren. Zoals dolfijnen, zeeleeuwen en zeedraken. Dat laatste moest ik even Googlen, maar was meteen verkocht. Ik ga zwemmen met dolfijnen, al vind ik dit zeer discutabel. Sterker nog, ik heb een artikel geschreven wat je wel en niet moet doen met dieren.

Op internet lees ik dat ze in Australië strenge regels hebben voor de omgang met wilde dieren. Je mag de dieren niet benaderen, ze moeten naar jou komen. Oftewel, als ze zin hebben om te spelen of om te zien welke rare snuiters in hun speeltuin zitten. En anders heb je pech.

Dolfijnen voor de kust van Melbourne.
Dolfijnen voor de kust van Melbourne. Troy Muir

Ik trek een wetsuit aan en ga aan boord de Polperro van Polperro Dolphin Swims. De groep is klein; grote groepen mag simpelweg niet. Ik tuur over het water, net als gids Troy Muir. In de verte is de skyline van Melbourne zichtbaar. Hier leven tuimelaars, dieren die wij ook in onze Noordzee hebben. Ook stoppen we bij een groep jan van genten, sierlijke vogels.

We varen ondertussen naar een soort baken, waar tientallen Australische zeeleeuwen liggen te zonnebaden. Een groepje dieren speelt in het water. Het zijn allemaal mannetjes. De vrouwtjes leven verderop, pas als het paartijd is komen ze bij elkaar.

Een zeeleeuw komt kijken.
Een zeeleeuw komt kijken. Troy Muir

Het water roept en ik hoop dat de dieren op me af komen. Het water is 15 graden, dat is met recht koud te noemen. De wetsuit helpt, maar niet de eerste minuut. Ik ben wel meteen klaar wakker.

Maar dat vergeet ik direct; al snel heb ik een tiental zeeleeuwen om me heen. De jonge mannetjes zijn zeer nieuwsgierig en al snel ben ik omsingeld. Uiterst behendig zwemmen ze langs me, onder me, om me heen en nog veel meer. Sommige komen wel heel dichtbij met hun opengesperde bek.

Het is intimidatiegedrag, leer ik. ,,Wat ze ook bij elkaar doen.” Geen probleem; ik weet dat ik te gast ben. Al zie ik ze vooral spelen met elkaar. Een immense rog zwemt onder me door. ,,Deze pakt de restjes van wat de zeeleeuwen laten vallen op.” Hoezo indrukwekkend?

Jan van Genten bij de kust van Melbourne.
Jan van Genten bij de kust van Melbourne. Corno van den Berg

Eenmaal weer aan boord zoeken we verder naar de dolfijnen. We varen naar het dolfijnreservaat dat vlak voor de kust ligt. Met goudgele stranden en erboven hele dure huizen. ,,We gaan snorkelen, ik wil je wat laten zien,” zegt Troy. Dat is niet aan dovemansoren gericht. Ik lig al in het water.

Het kelp danst in de stroming. Met ineens iets raars ertussen. Ik duik naar de zeebodem om het beter te kunnen zien. Het is een 30 centimeter lange zeedraak, een uniek dier dat iets weg heeft van een zeepaardje. Maar veel groter is, en ook mooier.

Hij is perfect gecamoufleerd; het dier lijkt sprekend op het kelp.,,Dit is een mannetje, hij draagt de eieren van het vrouwtje, kijk maar.” Ik zie ze, net als de wonderbaarlijke kleuren. Iets verderop zwemt er nog een. Om stil van te worden.

De kust bij Melbourne.
De kust bij Melbourne. Corno van den Berg

Maar de eigenlijke reden voor deze excursie, dolfijnen, laat zich niet zien. Ik heb geen tijd om daarover na te denken. Ook hier zwemt weer een rog voorbij, een nog grotere. Het is een ‘black stingray’, waar wij in Nederland niet eens een naam voor hebben.

Het is een gek gevoel als ik weer op de kade sta. De dolfijnen mis ik niet echt. Na zoveel moois moet er iets te wensen over blijven. Om terug te komen bijvoorbeeld. Ik moet deze indrukken eerst even verwerken. Tijd voor een lunch met meer zeevruchten: oesters, mosselen en een visje.

Een wijnproeverij bij Bellbrae Estate.
Een wijnproeverij bij Bellbrae Estate. Corno van den Berg

Het is tijd voor een van de mooiste wegen op aarde: The Great Oceans Road. Hij loopt ten westen van Melbourne langs imposante rotspartijen als de beroemde Twelve Apostles; die als apostelen in de zee staan. Maar ook langs kleine vissersdorpen, goudgele stranden, weelderige weilanden met schapen en koeien en grote eucalyptusbossen.

Onderweg stop ik bij diverse wijnhuizen. Om te proeven van de wijn en van enkele kleine maaltijden. Onder meer bij Bellbrae Estate, dat ook de bij ons verkochte Longboard maakt. De zon schijnt. Ik ga even buiten zitten te genieten.

Great Ocean Road.
Great Ocean Road. Corno van den Berg

Je kunt The Great Ocean Road goed met een auto verkennen. Maar ik wil ook een deel te voet doen. The Great Ocean Walk, ik wist niet dat het bestond. Het is een wandelpad van ruim 100 kilometer langs de kust, waaronder The Twelve Apostles. Dwalend over heuvels, rotsen en door dichte struiken.

Plots zie ik een bordje langs het pad: ‘Venomous snakes’. Hmm, giftige slangen. Ja, het blijft wel Australië. Maar ik zie deze glibberdingen niet, wel een wallaby die me aankijkt. Oke, dat is rustiger. Ik dwaal verder langs de vele kalkzandstenen rotsen met zandstranden.

Great Ocean Walk.
Great Ocean Walk. Corno van den Berg

Een deel van de rotspilaren in zee zijn door de tijd heen ingestort door erosie. De bodem is nog te zien. Of de zee heeft alles al weggespoeld. Van de twaalf staan er nog maar acht overeind. Ja, dit landschap is door weer en wind geschapen en blijft veranderen.
 

Ik kan wel elke dag zo wakker worden. En zij ook denk ik zo.

 
In het bezoekerscentrum is het overduidelijk. Het is een kwestie van tijd dat alles instort, al kan het nog wel eeuwen duren. Maar dan worden er ook weer nieuwe pilaren en gaten in de kalkstenen wanden gecreëerd, die ons in de toekomst zullen verbazen. Een wereld in beweging.

Ook naar Australië?
De Great Ocean Road is een weg van ongeveer 240 kilometer lang, die langs de zuidkust van Australië loopt. Volgens vele is dit een van de mooiste autoroutes ter wereld. En terecht. De Great Ocean Road voert u langs een aaneenschakeling van hoge kliffen, zandstranden, regenwouden en karakteristieke vissersdorpen. Maar de mooiste bezienswaardigheid op deze route is en blijft de oceaan.
 
Bekijk hier de highlights van de Great Ocean Road.

 


 

Een moeder grijze kangoeroe met jong.
Een moeder grijze kangoeroe met jong. Corno van den Berg

Ik slaap bij Alkina Lodge, een lodge in de heuvels achter The Great Ocean Road. Vanuit mijn slaapkamer zie ik kangoeroes op het grasveld. Het zijn grote grijze kangoeroes. Wakker worden met deze dieren is uniek. Een kookaburra maakt zijn geluid. Ik begrijp waarom hij lachvogel wordt genoemd. Wat een heerlijk geluid. Ik pak nog een bakkie koffie.

Ze eten gras, enkele jonge mannetjes boksen wat met elkaar, een jong kruipt nerveus in en uit de buidel van zijn moeder en uiteindelijk gaan ze zelfs liggen in het ochtendzonnetje. Ik kan wel elke dag zo wakker worden. En zij ook denk ik zo.


Foto-Album