Road Trip van Krakau naar het Tatra-gebergte

Met de camper door het zuiden van Polen

Lees verder

De regio heet Malopolska en ik weet er opvallend weinig van. En dus ook niet wat de kwaliteit van de wegen is. Ook hoe goed en hoe gefaciliteerd de campings weet ik niet. Ik merk aan mezelf dat ik dat meer en meer lekker vind op mijn reizen. Hoe minder ik weet, hoe meer ik geniet. Waarbij het verrassingselement een grote rol speelt.

Al snel merk ik dat de afgelopen decennia talloze wegen in Polen sterk zijn verbeterd. Ik heb gewoon roaming zonder extra kosten, dus kan ik Google Maps gebruiken om de weg te vinden. Verdwalen is er niet bij, al beland ik wel af en toe op een mindere weg. Deze route zal wel veel sneller zijn, maar zowel de asfaltering als de breedte zijn een uitdaging.

Met de camper door het zuiden van Polen. ©Corno van den Berg

Zeker als je met een camper rond rijdt. Dus moet ik af en toe laten zien dat ik het grootste ben, waarna auto's wel aan de kant gaan. Ik kan moeilijk keren en draaien, hopelijk begrijpen ze dat. Maar als ik ze netjes bedank, moeten ze wel glimlachen om die gekke Hollander.

Krakau

Het interieur van de Mariakerk in Krakau. ©Corno van den Berg

Krakau is al jaren een populaire stad. En met reden, want het historisch centrum van Krakau is door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed. Het verleden ligt hier letterlijk nog op straat merk ik. Ik bezoek alle beroemde trekpleisters als het Kasteel van Wawel, Stare Miasto en de Grote Markt. Maar veel leuker zijn eigenlijk de smalle straatjes, restaurants en winkels.

Bijzonder is dat de stad in alle eeuwen eigenlijk nooit is verwoest, zelfs niet gedeeltelijk. Daarom is Krakau nog steeds een bijzonder fraaie stad om te bezoeken. Met talloze attracties, die je eenvoudig te voet kunt ontdekken. Waarbij je foto’s blijft maken. En heerlijk eten, dat me verrast.

Lees mijn artikel over Krakau

Zwemmen in kalksteengroeve Zakrzowek

De kalksteengroeve Zakrowek. ©Corno van den Berg

Krakau is een stad met veel groen, opvallend veel groen. Net buiten de stad ligt de groeve Zakrzowek. Hier werd decennialang kalksteen gewonnen voor de bouw van onder meer huizen. Rond 1990 werd echter een grondwaterreservoir geraakt en liep de afgraving vol met helder turquoise water. Waardoor deze plek iets tropisch heeft gekregen, zeker op een mooie zomerdag.

Je kunt er zwemmen, al mag je hier officieel niet komen. Een groot hek moet het gebied afsluiten, maar ik zie veel gaten in het hek. Volgend jaar gaat deze plek officieel open. Maar nu al vermaken honderden zich in en om het water. Mensen drinken een biertje, ik ruik iets lekkers op een barbecue en jongeren genieten van het water om af te koelen. Hier kan ik nog wel even blijven.

De kloof bestaat uit twee delen. In het kleinere deel zijn moderne houten zwembaden gebouwd, die binnenkort open gaan. En dan mag je hier wel officieel komen, maar er is nog veel onduidelijkheid over wanneer. Juist dat geeft deze bijzondere plek iets extra's. En dat op een steenworp afstand van Krakau.

Kamp Plaszow

De groeve van Plaszow. ©Corno van den Berg

De zonsondergang bij de nabijgelegen steengroeve Kamp Plaszow is door een onweersbui magisch mooi. Waar ik stil van word, zeker ook omdat deze groeve een grimmig verleden heeft. Hier deden de gevangenen uit het beruchte concentratiekamp Plaszow hun dwangarbeid van 1942 tot 1945. Ze moesten de stenen uit de kloof bewerken. De groeve is onder meer gebruikt in de film Schindler's List.

Er staan nog enkele restanten in de kloof. Het ijzer is zwaar verroest, maar kun je nog beklimmen. Als je oplet waar je je voeten zet natuurlijk. Er is niemand, ik hoor alleen wat vogels fluiten. Langzaam neemt Moeder Natuur het gebied weer over, al mag de geschiedenis nooit worden vergeten.

Traditioneel Raften in Pieniny NP

Rafting met houten vlotten in Polen. ©Corno van den Berg

Bij raften heeft iedereen een beeld van wild water, waarbij je bij elke golf in het water kan tuimelen. Maar dit is niet raften zoals ik het ken. Ditmaal is er geen reddingsvest, geen helm en geen uitleg wat te doen als je overboord slaat. Toch voel ik me niet onveilig.

De raft is met touw aan elkaar gebonden. Twee mannen gebruiken een houten paal om het vlot te sturen en om snelheid te maken. Maar hoe noem je de man achterin die stuurt? Het zijn van die mijmeringen als het mooiste landschap van Polen aan je voorbij glijdt.

De bergen zijn steil met kenmerkende rotsen. Onderweg komen de legendes van de Three Kingsman en andere rotsen met namen voorbij. Met onder meer verhalen over rotsen die eigenlijk priesters zijn, die in steen zijn veranderd. Alleen als er een overspelige vrouw voorbijvaart worden ze weer mens. Het is een heerlijke excursie, zeker bij lekker weer.

Lees mijn artikel over het Dunajec rivier raften

Paddenstoelfestival in Ryglice

Gratis proeven op het paddenstoelenfestival van Ryglice. ©Corno van den Berg

Het is hoogzomer, maar toch is er een festival ter ere van de paddenstoel. De plek is Ryglice, een klein dorp. ,,Al in juni zijn er paddenstoelen, die erg lekker zijn. Vandaar dus nu al dit dorpsfeest," legt de burgemeester uit. Het meest bijzondere is dat je overal gratis mag proeven. De lokale bevolking serveert me maar wat graag een verse bospaddenstoelensoep, al moet ik de cakejes met zwammen ook proberen. Natuurlijk hoort er een lokale wijn bij.  

Fietsen langs kastelen aan het Meer van Czorsztyn

Fietsen langs het Meer van Czorsztyń. ©Corno van den Berg

De Dunajec rivier doemt plotseling op en mondt uit in een immens stuwmeer met meerdere kastelen. Of ik er omheen wil fietsen? Gids Szymon ziet mijn twijfelende blik. ,,We doen een deel met een speciaal fietspontje.” Oh, dan is het goed. Het fietspad Velo Czorsztyn is nieuw en slingert langs de oever. Het is een onderdeel van het Velo Malopolska fietsroutes netwerk. Dat wil ik wel ontdekken. Zeker nu de zon door de wolken breekt.

Een van de hoogtepunten onderweg is Kasteel Niedzica, dat vanaf een heuvel over het water torent. Dit kasteel kun je bezoeken, al heb ik iets te weinig tijd. Vanaf de muren kan het iets verderop staande Kasteel Czorsztyn zien. Dit is eigenlijk meer een ruïne. Het beste beeld heb ik vanaf de stuwdam; ik kan beide kastelen in één foto vastleggen. Tijd om snel verder te trappen.

De twee kastelen langs het Meer van Czorsztyń. ©Corno van den Berg

Ballonvaart

Het zicht vanuit de luchtballon op de weilanden. ©Corno van den Berg

De beste manier om het landschap van dit deel van Polen te zien is vanuit de lucht. De plek is Nationaal Park Ojców, dat net ten noorden van Krakau ligt. De zon is net op, net als ik. Het Krakow Balloon Team pakt de luchtballon uit. Ik pak een kop koffie, die heb ik nodig om wakker te worden. Lang duurt het niet, al snel kunnen we de lucht in. Het is tijd om de bak in te klimmen, waarna de vaste grond onder me snel verdwijnt.

Het landschap glooit tot de horizon. Een dorpje glijdt onder me door. Een hond blaft, mensen zwaaien. De landbouwvelden eromheen zijn ongekend lang en smal. Dit komt omdat ze keer op keer zijn onderverdeeld, maar wel toegang vanaf een weg moesten hebben. Het levert unieke beelden op die over mijn netvlies rollen. Ik weet bijna niet waar ik moet kijken.

Wieliczka-zoutmijn

De grote hal in de Wieliczka-zoutmijn. ©Corno van den Berg

Een zoutmijn met een ondergrondse kathedraal en een helder meer. Dat moet ik zien. Geen wonder dat de Wieliczka-zoutmijn op de lijst van Werelderfgoed van UNESCO staat. Het is tevens een van de oudste zoutmijnen ter wereld. Maar het verhaal achter de mijn en de mensen die hier werkten is nog interessanter. Hoog tijd om onder de grond te gaan.

Het meest bijzondere is dat mijnwerkers doordeweeks vaak onder de grond overnachten. De reden: ze wilden de trap met meer dan 100 treden naar boven niet elke dag nemen na een dag hard werken. En dus maakten ze hier in het zout diverse kapellen en zelfs een heuse kathedraal. Ik kijk mijn ogen uit als ik door de vele gangen loop met een gids. Dit is een excursie die je niet moet missen.

Lees mijn artikel over de Wieliczka-zoutmijn

Auschwitz

De entree van Auschwitz. ©Corno van den Berg

Opdat wij nooit vergeten. Het zijn woorden die bij mij als jongetje al indruk maakten. Daarom vind ik dat concentratiekamp Auschwitz en het nabijgelegen Birkenau ook op deze rondreis horen. Het regent zacht, de wolken zijn grauw. De rondleiding is indrukwekkend, zeker ook de barak met informatie over de Nederlandse joden die hier terecht kwamen. Een bezoek aan Auschwitz is rauw en zet mijn geest aan tot nadenken. Tot lang nadat ik het terrein heb verlaten.

Lees mijn artikel over Auschwitz

Kaas bij de Schaapherder

En dan kom je ineens twee jonge Tatrahonden tegen. ©Corno van den Berg

De schaapherder neemt een teug van zijn sigaret. De kaas van zijn schapen ligt in de houten schuur te drogen. Proeven mag altijd, kopen ook. Huppelend komen plots vier pluizenbollen naar me toe rennen. ,,Wil je er eentje kopen?” Een van de jongen wil spelen met mijn schoenveter. ,,Eentje maar?” Hij glimlacht om mijn reactie.

Het zijn Tatrahonden, een speciaal ras dat uit deze regio komt. De volwassen dieren zijn immens groot, maar de jonkies ongekend pluizig en lief. Ze beschermen de schaapskudde tegen wolven. En ja, de wolven zijn bang voor deze honden, maar natuurlijk niet voor deze jonkies. Als ik de moeder zie begrijp ik het wel. Al ziet ook deze lobbes er ook poeslief uit.

Zakopane

Een houten kerk onderweg naar het Tatra-gebergte. ©Corno van den Berg

De stad Zakopane ligt aan de rand van het Tatra Gebergte. Achter de huizen zie je overal de bergpieken opdoemen. Aan de rand van de stad komt een vrouwtjesree met haar jong rustig voorbij lopen. Bang is ze overduidelijk niet. Het jong kijkt wat onwennig naar me, ik blijf op gepaste afstand. Het is uiterst lief met zijn witte stippen op zijn bruine vacht.

In de stad vind je de eeuwenoude karakteristieke houten huizen met veel versieringen. Het is tevens mijn uitvalsbasis voor de diverse trekkings de komende dagen. In de stad gaat de kabelbaan naar Kasprowy Wierch op 1.987 meter hoogte. Ja, het wordt hoog tijd om de rijke natuur verder te ontdekken in dit deel van Polen. Ik wil de bergen in, ze roepen mijn naam.

Tatra Gebergte

Een lastig stuk in de bergen. ©Corno van den Berg

Vanuit de kabelbaan heb ik talloze opties. De top van de berg Świnica op 2.301 meter klinkt goed, om mee te beginnen. De route loopt langs de grens met Slowakije. Op sommige delen moet ik me via ijzeren kabels vasthouden. Het laatste deel is over grote stenen heen klauteren. Wat omhoog beter gaat dan naar beneden merk ik.

Vanaf de top zie ik enkele bergmeren. De route naar beneden slingert langs de boomgrens. Het zijn eigenlijk meer struiken, met ertussen opvallend veel bloemen. De namen van de meren niet uit te spreken voor mij. Ik struikel over Zielony Staw Gąsienicowy en Czarny Staw, wat zonde is want ze zijn perfect om even uit te puffen. Van de wandeling en deze reis.

Lees mijn artikel over het Tatra Gebergte

Tips voor het rijden met een camper in Polen

Ik vond het heerlijk om dit gebied zelf te ontdekken. Ik kwam weinig campers tegen onderweg, behalve op de diverse campings. Daar deelden we veel tips over de leukste routes, mooiste plekken en natuurlijk over de voorzieningen van de diverse campings. Ik was aangenaam verrast door de kwaliteit, denk aan warm water, schone toiletten en de meeste campings liggen opvallend rustig. De campings zijn niet lastig te vinden met Google Maps merkte ik. Het is wel handig om in het hoogseizoen een plekje vast te leggen. Ik ging in juni en er was genoeg ruimte.