De Rode Zee is 2.300 kilometer lang, maximaal 360 kilometer breed en maximaal 2.100 meter diep. De Rode Zee loopt in het noorden uit in twee smalle baaien: de diepe Golf van Akaba en de westelijke, veel ondiepere Golf van Suez. In het zuiden mondt zij uit in de Golf van Adenom uiteindelijk over te gaan in de Indische Oceaan.

Het ligt op de grens van Afrika en Azië, waardoor de Rode Zee aan diverse landen grenst. In het noorden aan Israël en Jordanië, in het oosten aan Saoedi-Arabië en Jemen en in het westen aan Eritrea, Soedan, Egypte en een klein stukje Djibouti. Nog niet alles is door biologen in kaart gebracht. Zoals de ‘Blue Hole’, een gat in het koraalrif van 60 meter diep. Waar op een relatief klein gebied veel verschillende leefgebieden voorkomen.

Rode Zee
Een eilandje in de Rode Zee. Alessandro Zovi

De Rode Zee heeft enkele bijzondere kenmerken. Deze zee is ontstaan als gevolg van het uiteendrijven van de aardkorst. De Arabische plaat verwijdert zich van de Afrikaanse plaat, waardoor nog steeds ‘nieuw land’ ontstaat. Deze breuk loopt verder door in Afrika tot in de Rift-vallei, met andere wereldberoemde resultaten als de Kilimanjaro en het Victoriameer. Wetenschappers hebben in dit gebied zeefossielen gevonden waaruit blijkt dat dit ecosysteem een kleine 20 miljoen jaar oud is.

Het gebied is bekend bij veel mensen. Zowel als populaire badplaats, maar ook als snorkel- en duikgebied. Met bekende namen als Eilat (Israël), Hurghada, Dahab, Marsa Alam en Sharm el-Sheikh (allen Egypte) en Akaba (Jordanië). De avonturier zoekt juist de rustigere plekken of verblijft op een boot voor meerdere dagen. Duikers waarderen de koraalriffen langs de kust van Egypte en Soedan als de beste.

Het water van de Rode Zee is extreem helder. Dit komt onder meer door de beperkte stroming. Maar het water wordt ook niet verstoord door de aanvoer van bijvoorbeeld rivieren, die vaak slib en zand meebrengen. Ook de neerslag is hier gering, waardoor veel water verdampt. Met als gevolg dat het water een hoog zoutgehalte heeft.

De naam Roze Zee komt van rode blauwwieren die af en toe in grote hoeveelheden in deze zee voorkomen waardoor het water rood lijkt. De zon zorgt er voor dat het water altijd warm is, gemiddeld zo’n 22 graden. Wat een ideale omgeving is voor koralen om te groeien. Overigens behoren de koraalriffen van de Rode Zee tot de meest noordelijk gelegen koraalriffen van de wereld.

Koraal bestaat feitelijk uit miljoenen koraaldiertjes, of poliepen. Zij leven in een skelet van kalk en eten vooral plankton. De diertjes pakken het plankton met hun tentakels. De koraalpoliepen hebben en zeer innige relatie met eencellige kalkwieren, die als het ware bij hen inwonen. Deze planten halen, met behulp van fotosynthese, kalk uit het water, waardoor het skelet van de poliep kan groeien. Als wederdienst kan het zeewier veilig leven.

Als een poliep doodgaat vormt dat de basis voor andere poliepen. En zo ontstaat door de eeuwen heen een koraalrif. Omdat de zon voor de fotosynthese belangrijk is groeit het koraal omhoog. Door het gewicht van het rif zakt de zeebodem langzaam in, waardoor het koraal kan blijven groeien en ook onder de zeespiegel blijft. In de Rode Zee zijn veel vormen van koraal te zien. Zowel koraal dat al duizenden jaren bestaat als nieuw koraal dat zich net begint te ontwikkelen.

De Rode Zee is een thuis voor veel dieren. Met een ongekend aantal soorten vis, waarvan 17 procent alleen in de Rode Zee voorkomt. Ook zijn hier over de 200 soorten koraal te zien. Daarnaast kun je er diverse andere bijzondere zeedieren vinden zoals zeeschildpadden, zeekoeien, dolfijnen en zelfs walvishaaien. Maar de meeste toeristen verbazen zich vooral over de vele vissen en de vele vissoorten die je hier kunt zien.

De wereldberoemde Franse onderzoeker Jacques-Yves Cousteau maakte zijn eerste expedities in de Rode Zee. Hij bouwde diverse onderwaterverblijven, waaronder één op het rif Sha’ab Rumi voor de kust van Soedan. De naam van dit kleine onderwaterdorp is Conshelf Two, dat Cousteau gebruikte in de bekroonde documentaire Le Monde sans Soleil. Het is tegenwoordig een favoriete plek om te duiken, als een soort eerbetoon aan de in 1997 overleden natuurbeschermer.

Beste tijd
De meeste toeristen komen hier om van de zon te genieten, anderen vooral om te duiken of snorkelen. Tegenwoordig is het vooral een mix tussen beide. De beste tijd voor de onderwaterwereld is het voorjaar, het najaar en de winter. Het water is dan 22 graden, dus lekker om te snorkelen.

In de zomer (juni tot en met augustus) kan het hier 40 graden worden. En zijn de hotels vol met zonaanbidders.

Let op!
De Egyptenaren zien overal geld in. Ze vallen je geregeld lastig om iets te kopen of geven je spullen als kado. Die je later moet afrekenen. Daarnaast is het onderhandelen over de prijs van alle tours geen ongewone zaak hier. Maar hou wel in de gaten dat bijvoorbeeld bij duik- en snorkeltours de laagste prijs niet de garantie is voor kwaliteit. Meer en meer kun je vanuit Nederland talloze excursies vooraf boeken, zodat je van het zoeken (en onderhandelen) af bent.

Veel snorkel- en duiktrips vertrekken vanuit de grotere plaatsen. Deze kun je meestal al vooraf boeken, maar ook vaak in je hotel. Kijk bij de diverse aanbieders of er iets van je gading bij zit. Probeer zoveel mogelijk de ‘meest populaire’ trips te vermijden, deze zijn vaak het drukst.

Een manier om je goed te verplaatsen is per taxi, zeker als je zelf ergens langs de kust wilt snorkelen. Spreek vooraf de prijs af en laat hem je ook weer ophalen. Betaal de helft als je aankomt en de rest bij terugkeer.

Koraal is broos en breekt gemakkelijk af. Daarnaast kan het extreem scherp, maar ook giftig zijn. Zorg dus dat je het niet aanraakt, ook niet bijvoorbeeld met je flippers als je snorkelt. Op diverse plekken kun je koraal kopen. Naast het feit dat koraal illegaal in Nederland is, worden er levende koraalriffen voor vernietigd.