Waarom moet ik hier heen?

Meteora is een mythische naam. Het zijn talloze hoge rotspilaren (sommige zijn wel 400 meter hoog) die door erosie zijn verweerd. De plek is vooral bekend geworden door de kloosters die bovenop de rotsen zijn gebouwd.

Lokale naam: Μετέωρα

Meteora (of eigenlijk ‘meteoron’) betekent tussen hemel en aarde. Dit gebied kent een bijzondere geschiedenis. In de 14e eeuw begonnen orthodoxe monniken kloosters te bouwen op de rotsen om hier in alle rust te kunnen leven. Ze deden dat in een in karakteristieke stijl, wat nu ook nog goed is te zien. In totaal werden er vierentwintig kloosters gebouwd. Tegenwoordig huisvesten vier kloosters nog religieuze gemeenschappen, al is er meer te zien in deze unieke vallei.

De kloosters van Meteora:

Great Meteoron Monastery (Groot Meteoron)

Is tegenwoordig een museum, waarbij goed te zien hoe het leven was voor de orthodoxe monniken en kluizenaars die hier ook leefden.

Varlaäm

Op een na grootste klooster. De kerk is opgedragen aan de Drie Bisschoppen. De oude eetzaal wordt nu als museum gebruikt.

Rousanou

De kerk werd opgericht in het midden van de 16e eeuw en versierd in 1560. Veel van de vertrekken zijn nog te bezoeken, waaronder de voormalige cellen.

Agios Nikolaos Anapafsas (H. Nikolaas)

Dit is het eerste klooster dat je tegen komt op de weg van Kastraki naar Meteora. De kerk heeft een kleine koepel en werd gebouwd in het begin van de 16e eeuw. En later versierd door diverse schilders.

Agios Stefanos (H. Stefanus)

Dit is een van de makkelijkst bereikbare kloosters; je hoeft hier geen ontelbare trappen te beklimmen. Ook hier is een deel inmiddels veranderd in een museum.

Agia Triada (H. Drievuldigheid)

dit klooster is het lastigst te bereiken van allemaal. Je moet eerst een vallei door kruisen door de rotsen omhoog klimmen naar de ingang. Wel is dit de meest rustige van allemaal en begrijp je waarom de monniken voor deze plek kozen.

De rotsen van Meteora zijn tevens ideaal om te wandelen, al moet je af en toe wel klimmen om een bijzonder uitzicht te krijgen. Ook fotografen kunnen hier los gaan. De rotsen met de kloosters steken fel af bij de eiken, moerbeien, cypressen en groen blijvende struiken. En het landschap wordt zachter in het late avondlicht, terwijl ook in de vroege ochtend het licht goed is. Zodat je bijzondere warme foto’s krijgt.

Meer informatie: whc.unesco.org/en/list/455

Kloosters