Mycene

Mycene was voor mij zo’n plek waarvan ik vooraf dacht: mooi voor even onderweg. In werkelijkheid bleven we er veel langer hangen dan gepland. Niet omdat het terrein enorm groot is, maar omdat je hier langzaam gaat beseffen hoe oud en bijzonder deze plek eigenlijk is. Je loopt door een stad die meer dan 3.000 jaar geleden al een van de machtigste plekken van Griekenland was. Mycene staat op de lijst van Werelderfgoed van UNESCO.

De enorme stenen muren, de beroemde Leeuwenpoort en de mysterieuze koningsgraven geven Mycene een bijna mythische sfeer. Toch vinden veel reizigers het bezoek wat tegenvallen, vaak omdat ze niet goed weten waar ze moeten beginnen of simpelweg op het heetst van de dag aankomen. Met deze tips haal je veel meer uit je bezoek aan Mycene.

Mycene was het centrum van de Myceense beschaving, lang vóór de tijd van het klassieke Athene. Volgens de Griekse mythologie regeerde koning Agamemnon hier, de leider van de Grieken tijdens de Trojaanse Oorlog.

Wat deze plek vooral bijzonder maakt, is dat je hier nog verrassend veel originele structuren ziet. Geen losse stapels stenen, maar echte stadsmuren, toegangspoorten en graven die duizenden jaren oud zijn. De gigantische stenen blokken zijn zo groot dat men vroeger dacht dat reuzen of cyclopen ze gebouwd moesten hebben.

Vrijwel iedereen loopt direct naar de Leeuwenpoort, en terecht. Dit is het bekendste deel van Mycene en waarschijnlijk een van de beroemdste toegangspoorten uit de oudheid.

Toen ik er stond, viel vooral op hoe massief alles is. Op foto’s lijkt het soms kleiner dan in werkelijkheid. Pas als je onder de stenen doorgang doorloopt, zie je hoe enorm de blokken zijn waarmee de stad werd gebouwd.

Tip: loop hier niet meteen snel doorheen. Als je even stil blijft staan en omhoog kijkt naar het reliëf van de leeuwen boven de poort, zie je pas echt hoe bijzonder het is dat dit al meer dan 3.000 jaar overeind staat.

Dit klinkt misschien logisch, maar Mycene is minder vlak dan veel mensen verwachten. De paden bestaan uit stenen, grind en ongelijke trappen. Zeker richting het hoogste deel van de citadel klim je behoorlijk omhoog.

Met slippers wordt het al snel onhandig, zeker in de hitte. Goede sneakers of wandelschoenen maken je bezoek veel prettiger.

Veel bezoekers focussen alleen op de opgravingen en slaan de Schatkamer van Atreus over. Dat is zonde. Dit enorme koepelgraf ligt een paar minuten verderop en vond ik juist een van de indrukwekkendste plekken van het complex.

Van buiten lijkt het nog redelijk bescheiden, maar binnen sta je ineens in een gigantische stenen ruimte met een perfecte akoestiek. Het voelt bijna alsof je een verborgen ondergrondse wereld binnenloopt.

Neem hier echt even de tijd voor. Juist doordat veel groepen snel weer vertrekken, kun je hier soms onverwacht rustig rondlopen.

Normaal sla ik kleine musea bij opgravingen nog wel eens over, maar hier vonden we het juist een mooie aanvulling. Je krijgt veel meer gevoel bij hoe groot en rijk Mycene ooit was.

Je ziet er sieraden, aardewerk, wapens en reconstructies van de oude stad. Daardoor ga je buiten ook anders kijken naar de resten die je ziet.

De beste periode om Mycene te bezoeken is het voorjaar of najaar. Vooral april, mei, september en oktober zijn ideaal. Het is dan vaak zonnig, maar een stuk koeler dan in hartje zomer.

Dit is waarschijnlijk de belangrijkste tip voor Mycene. Er is weinig schaduw en de hitte kan hier in de zomer extreem worden. Midden op de dag lopen de temperaturen vaak ver boven de 35 graden uit.

Ik was er later in de middag en dat maakte het bezoek veel aangenamer. Het licht werd zachter, het was rustiger en de stenen kregen een warme goudkleurige gloed. Vroeg in de ochtend is ook ideaal, zeker als je drukte wilt vermijden.