Lokale naam: Nordkapp, Engelse naam: North Cape

De Noordkaap is eigenlijk niet meer dan een steile rots. Maar wel eentje van 307 meter met uitzicht op de Barentszzee. En eentje die al eeuwen op toeristen een sterke aantrekkingskracht heeft. De Italiaan Francesco Negri was de eerste toerist die bij de rots arriveerde.

Dit was in de winter van 1664, na een trektocht van twee jaar. In diverse brieven schreef hij over zijn lange reis: ‘Hier eindigt de wereld, en hier eindigt ook mijn nieuwsgierigheid. Ik kan tevreden terug naar huis.’


Wandel naar de echte Noordkaap
Overigens is het een misvatting dat de Noordkaap het uiterste einde van Europa is. De naastgelegen landtong Knivskjelodden ligt 1,5 kilometer noordelijker. Maar dat konden de eerste ontdekkingsreizigers moeilijk meten. Daarnaast is een steile rots met afgrond nou eenmaal aantrekkelijker dan een saaie landtong. Overigens wordt voor het gemak de eilandengroepen Frans Jozefland vergeten. Opvallend, omdat ook de Noordkaap op een eiland ligt. Frans Jozefland ligt op circa 600 kilometer ten noorden van de Noordkaap en hoort officieel bij Europa.

In de zomer is de wandeling naar Knivskjelodden populair. De tocht is zo’n 9 kilometer en lang niet altijd even makkelijk. Hij is goed aangegeven via de bekende stapeltjes met stenen, maar soms is het opvallend steil, drassig of mistig. Wie de tocht succesvol afrondt kan bij de plaatselijke VVV in Honningsvåg een heus diploma voor de gedane inspanningen ophalen. Het is een geliefd souvenir.

De Noordkaap is een bijzondere plek. Ook omdat Knivskjelodden vanaf de rots goed te zien is. Behalve bij mist, een probleem dat hier geregeld opduikt. Zeker in de winter met een achtergrond van sneeuw, wind en wolken in allerlei tinten. Mede hierdoor is de grote globe bovenop de kaap het veel gefotografeerde herkenningspunt geworden.

Voor toeristen is de belangrijkste vraag: ga ik in de winter of in de zomer? Die keuze is lastig, omdat de beleving behoorlijk verschillend is. Daarbij wisselt ook het decor stevig, waardoor het eigenlijk twee soorten vakanties zijn.

De winter is vooral uitdagend, met relatief korte dagen en een temperatuur die standaard onder nul duikt. De tocht naar de Noordkaap kan dan alleen met de bus, met daarvoor een sneeuwschuiver. Maar het levert wel een avontuurlijke ervaring op die hoort bij deze onhergbergzame plek in het noorden van Europa. Het landschap is wit, terwijl de zon zich lang niet altijd laat zien. Waardoor de vraag rijst of het ooit nog zomer wordt.

In de winter is de kou goed aanwezig. Klimaattabellen tonen aan dat het hier gemiddeld zo’n -10 tot -15 graden overdag is. Maar in Karasjok geeft de thermometer om negen uur in de ochtend toch echt -34 aan. Wat overigens nog lang geen record is. Het laagste ooit was -51,4 in 1886. Opmerkelijk genoeg was de hoogste temperatuur in hetzelfde dorp ooit 32,4. Een verschil van meer dan 80 graden komt op heel weinig plekken ter wereld voor. De extremen geven goed het verschil tussen de seizoenen weer.

De zomer heeft logischerwijs de zachtste maanden van het jaar. In juni en juli gaat de zon niet onder, wat een bijzonder fenomeen is. De temperaturen variëren van 0 tot 15 graden. Alles ziet er opvallend groen uit. Het is ook ideaal voor wandelingen tussen de arctische vegetatie, met onder andere orchideeën. Er is dan weinig meer te merken van die koude winter…

Beste tijd:
De beste maanden voor de winter zijn februari, maart en april. Er ligt dan nog genoeg sneeuw voor de talloze excursies. Van 21 november tot 21 januari is hier de zon helemaal niet te zien.

Voor de zomer zijn juni en juli het best. Dan gaat de zon niet onder en laten talloze bloemen zich zien. Ook is dan de temperatuur het hoogst. Maar het is dan ook het drukst.

Let op!
De wegen zijn in de winter lastig te berijden en vaak bedekt met ijs en sneeuw. Gestrooid wordt er niet. Wel zijn de wegen ‘geruwd’, waardoor de banden meer grip hebben. En de speciale winterbanden helpen ook, maar het blijft opletten in de vele bochten. Zeker bij wind waardoor losliggende sneeuw horizontaal voorbij stuift.