Architect en kunstenaar Taddeo Gaddi liet in 1345 de brug bouwen, nadat de rivier de oudere houten brug had weggespoeld.

Je moet Ponte Vecchio eigenlijk op twee manieren zien. Eerst vanaf de waterkant, zodat de architectuur van dit wonder goed te zien is. Daarna kun je over de brug zelf lopen en de sfeer proeven van weleer.

De Medici regeerden hier eeuwenlang met harde hand, waardoor de lokale bevolking zuchtte onder hun bewind. En de Medici voelden zich verheven boven het ‘gewone’ volk. Het bewijs is de Vasari-gang, een ongeveer duizend meter lange verbinding van het Palazzio Vecchio naar het Palazzo Pitti.

In deze brug over de Arno-rivier liet de Medici-familie een aparte doorgang bouwen. Zodat zij zich niet onder het volk hoefden te begeven. Deze speciale doorgang is er nog. De speciale gang werd door Giorgio Vasari in 1565 gebouwd.

Over de beroemde Ponte Vecchio-brug doet nog een verhaal de ronde. In de 18e eeuw moesten handelaren een tafel huren om hun koopwaar op te kunnen stallen. Als ze dat niet meer konden betalen werd de tafel in elkaar getrapt, wat in het Italiaans ‘bancarotta’ heet. Tafel betekent banca en in elkaar trappen is rotta. Aangenomen wordt dat onze term bankroet daar zijn oorsprong heeft.

Aan het einde van de brug staat de Manelli-toren. Deze werd tijdens de Middeleeuwen gebouwd om de brug te verdedigen. Een wandeling over Ponte Vecchio is een stap terug in de tijd. En hij hoort bij het verleden van Florence, alsook bij de schoonheid van de stad.