De bloei van Florence mag een klein wonder heten. Zeker na de duistere Middeleeuwen als Europa zucht onder armoede, oorlogen en ziektes. Het veranderende klimaat wordt voor een belangrijk deel toegeschreven aan de Medici-familie. Deze bankiers beheerden lange tijd het vermogen van de paus. Ze bewijzen in de 15e eeuw dat geld gelijk aan macht is, als zij uitgroeien tot de absolute heersers in Florence en omgeving.

Voorliefde voor kunst
De Medici hadden een grote voorliefde voor architectuur, schilderkunst, beeldhouwkunst als ook de literatuur. Met hun vermogen kochten zij massaal kunst, maar ze creëerden ook een omgeving waar kunstenaars konden opbloeien. Onder meer voor Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, beter bekend als Michelangelo.

Van 1490 tot 1492 nam Lorenzo I de’ Medici, ook wel Il Magnifico (de prachtlievende) genoemd, hem onder zijn hoede. Waardoor hij in de juiste kringen kon verkeren. En toegang had tot diverse oudheidkundige verzamelingen, waaronder die in de tuin van het San Marco-klooster. Maar de stad inspireerde meer meesters: Leonardo da Vinci schilderde zijn Mona Lisa tussen 1503 en 1506 in Florence.

De stad wordt door wetenschappers beschouwd als de bakermat van de Renaissance. Nergens anders in Italië kun je zoveel gebouwen en kunstwerken uit deze periode zien. Deze stroming noemen de Italianen zelf de wedergeboorte van de ‘klassieke oudheid’. Duidelijk is dat er een opleving in de kunst en letteren te zien is, die uiteindelijk heel Europa bereikt. Realisme staat daarbij centraal, met name in de schilderkunst.

Ook als handelsstad speelde Florence een belangrijke rol in Europa. Die we ook in Nederland hebben gemerkt. Onze gouden florijn stamt af van de plaatselijke munt die in Florence van hand tot hand ging. De florijn is de voorloper van de gulden die we gebruikten tot de invoering van de euro.

Bijzondere naam
De stad ligt in het dal van de Arno-rivier. De Romeinen stichtten de stad officieel in het jaar 59 onder de naam ‘Florentia’, wat ‘de bloeiende’ betekent in Latijn. In de eerste eeuwen groeide de stad gestaag, maar de grootste groei kwam dus pas veel later. De Romeinen hadden dus wel een vooruitziende blik. Florence was tussen 1865 en 1870 zelfs de hoofdstad van Italië, maar moest die eer uiteindelijk toch aan Rome laten.

De Kathedraal van Florence (die ook vaak Duomo wordt genoemd) wordt vaak als het centrale punt van de stad gezien. ,,Je moet naar de koepel van de dom klimmen, dan pas kun je je volledig overgeven aan de bekoring van Florence.” Het gezegde is al oud en verwijst naar de beroemde kathedraal, die midden in de stad staat.

Vanaf de koepel kijk je uit over de vele rode dakpannen van de huizen die glinsteren in de zon. De paleizen van zandsteen glanzen goud, terwijl overal kerken, bruggen en pleinen te zien zijn. Kunstliefhebbers roemen Florence terecht als één van de grootste cultuursteden ter wereld.