Wilpattu National Park

Wie zoekt naar een Sri Lanka safari komt vaak automatisch bij het zuidelijker gelegen Yala National Park uit. Ik was daar zelf meerdere dagen en vond het eerlijk gezegd te druk. Dat was voor mij de reden om verder te kijken, waarbij ik Wilpattu ontdekte. Zittend in een safari-jeep dacht ik meteen: dit is een park dat perfect past bij reizigers die het onbekende Sri Lanka willen ervaren, zonder massatoerisme en met aandacht voor natuur.

• Wilpattu het grootste nationale park van Sri Lanka is (ruim 1.300 km²)?
• Het park zijn naam dankt aan de natuurlijke meren (villis) die dieren aantrekken?
• Wilpattu jarenlang gesloten was en pas sinds 2010 weer open is voor bezoekers?
• Het een van de beste plekken is om lippenberen in Sri Lanka te spotten?
• Je hier weinig andere jeeps tegenkomt tijdens een langere safari?

Wilpattu National Park ligt in het noordwesten van Sri Lanka, op de grens van de droge zone, en beslaat een enorm gebied van ruim 1.300 km². Daarmee is het het grootste nationale park van het land. Wat Wilpattu uniek maakt, zijn de natuurlijke meren (de villis) die door regenwater worden gevuld en zelfs in droge periodes water vasthouden. Deze meren vormen natuurlijke ontmoetingsplekken voor dieren, zonder dat er kunstmatige ingrepen nodig zijn. Het landschap bestaat uit droog tropisch bos, open savannes en zandige paden, wat het park een totaal ander karakter geeft dan de bekendere parken in het zuiden.

Historisch gezien was Wilpattu lange tijd gesloten vanwege het conflict in het noorden van Sri Lanka. Pas sinds 2010 is het park weer volledig toegankelijk voor reizigers. Dat verklaart deels waarom Wilpattu nog altijd zo onbekend is. Tijdens mijn bezoek merkte ik hoe weinig infrastructuur er is: geen lodges op elke hoek, geen drukke toegangswegen, maar vooral natuur.

Een safari in Wilpattu vraagt om een andere mindset dan in Yala. Hier draait het niet om het afvinken van dieren, maar om observeren. Omdat het park zo groot is en dieren zich vrij kunnen verplaatsen tussen bossen en de meertjes, zie je soms lange tijd niets en dan ineens alles. Ik herinner me hoe we meer dan twintig minuten stil stonden bij een villi, zonder te praten, terwijl langzaam een groep olifanten verscheen. Geen sensatie, geen spanning, maar een gevoel van privilege: je mag meekijken.

Wilpattu staat bekend als een van de beste plekken in Sri Lanka om lippenberen te spotten, vooral rond de termietenheuvels. Ook leven er luipaarden, maar ze zijn hier schuw en laten zich soms zien. Dat klinkt misschien als een nadeel, maar juist die onvoorspelbaarheid maakt Wilpattu zo puur. Dit is geen safari op bestelling.

Dankzij de afwisseling van water, bos en open terrein herbergt Wilpattu een grote diversiteit aan dieren. Naast de grotere zoogdieren is het park ook een paradijs voor vogelliefhebbers en reptielenfans. Vooral rond zonsopkomst en zonsondergang komt het park tot leven. Deze dieren kun je in Wilpattu tegenkomen:

• Aziatische olifanten, vaak in kleine groepen
• Luipaarden, schuw maar aanwezig
• Sri Lankaanse lippenbeer
• Waterbuffels en wilde zwijnen
• Axis- en sambarherten
• Moeraskrokodillen
• Makaken en grijze langoeren
• Pauwen, ijsvogels, bijeneters, de arenden en ooievaars
• Sri Lankaanse boshoen, voorouder van onze kip
• Varanen, slangen en andere reptielen

Rond Wilpattu worden er avondsafari's georganiseerd om een uniek dier te zien: de plompe lori. Dit zijn guitige halfapen met grote ogen, die je alleen in de nacht kunt zien. Met een gids ga ik op pad om deze wonderlijke dieren te spotten. Vanwege hun grote ogen, mag je alleen met rood licht op zoek gaan. Dit is niet eenvoudig, aangezien de dieren in het struikgewas zitten. Toch zie ik er toch vier op één avond. Dit is echt heel bijzonder.

Wilpattu is groot (meer dan 1.300 km²) en heeft meerdere ingangen (gates). Welke je kiest heeft invloed op route, kansen om dieren te zien en de reistijd. Het is handig om dit vooraf te weten bij het plannen van je safari.

Het park heeft meerdere officiële toegangspoorten. Dit zijn de twee officiële, die je kunt gebruiken om het park binne te komen.

• Meest zuidelijke toegang; dicht bij Kalpitiya / Puttalam
• Goede optie als je vanuit het westen komt
• Rijd je snel richting zuidelijke en centrale zones
• Ideaal voor ochtendsafari’s bij zonsopkomst
• Minder druk

• Centrale toegang tot het park
• Goede uitvalsbasis voor safari’s die diep het park in gaan
• Vaak gekozen als je vanuit Anuradhapura / Mihintale komt
• Mogelijk langere safari-routes want je zit meer in het hart van het park

Wilpattu heeft vaste openingstijden voor voertuigen. Let op: Parken sluiten strikt op tijd! Plan je transfers en lodge-ontbijt hierop.

Ochtendsafari
Start: rond 06:00 – 06:30 (afhankelijk van seizoen)
Eindigt: ongeveer 09:30 – 10:00

Middagsafari
Start: rond 15:00
Eindigt: rond 18:00 – 18:30

Safari’s in Wilpattu gebeuren uitsluitend per 4WD-jeep met chauffeur en gids. Veel lodges in de buurt bieden safari's aan, al kun je ook alleen een jeep met chauffeur huren. Je mag niet zelf rijden in het park. Je rijdt over zand- en boswegen langs natuurlijke meren, open vlaktes en dicht bos. Er zijn geen vaste routes of gegarandeerde dieren, waardoor elke safari anders is. Juist dat maakt Wilpattu interessant voor reizigers die rust en authenticiteit zoeken.

In de ochtend duurt een safari meestal zo'n 3 tot 4 uur. In de middag is het 2 tot 3 uur. De dagsafari duurt zo'n 5–7 uur, dit is met een pauze / lunch. Veel lodges bieden hele dag safari’s aan, waarbij ochtend- en middagtour gecombineerd worden met een rustpauze. Als je de tijd hebt is dat de beste keuze.

De gidsen in Wilpattu werken veel met radio-netwerken om elkaar te informeren over sporen, maar druk verkeer zoals in Yala is hier de uitzondering. In Wilpattu rijden ze rustiger, wat beter is voor observatie en foto’s.

Wat mij bijbleef, is hoe vanzelfsprekend stilte hier wordt. Op een gegeven moment zette de gids zelfs de motor uit. Dat moment, niets horen behalve vogels en wind, is precies waarom Wilpattu zo anders is.