Los Llanos is een immense dierentuin rond de beroemde Orinoco-rivier. Dit is het leefgebied van de ‘llaneros’, keiharde cowboys die hier het vee mennen. En het leefgebied van opvallend veel dieren.

De naam Los Llanos betekent simpelweg ‘platte vlaktes’. Een passende omschrijving voor een opmerkelijk gebied. Het ligt ingesloten tussen de indrukwekkende Andes in het westen en de fiere tafelbergen van Roraima in het oosten. Het gebied vangt al het water van die bergen op, waarna het langzaam weg stroomt via de machtige Orinoco en haar vele zijrivieren.

De mens heeft jarenlang moeite gehad met de ‘llanos’. Dit savannegebied van Venezuela en Colombia valt in de zomer bijna droog, in de regentijd treedt de machtige Orinoco-rivier en de talloze zijrivieren buiten haar oevers. Los Llanos is zo’n 280.000 km2 groot. Sinds de 19e eeuw is een groot deel van het gebied gekocht door immense boerderijen, of ‘hatos’. Die midden in de savanne liggen. Dit is het terrein van de ‘llaneros’, de Venezuelaanse cowboys.

Oudste cowboys
De ‘llaneros’ worden beschouwd als de oudste cowboys van het continent, dus ouder dan de beroemde ‘gaucho’s’ van Argentinië. Deze mannen staan als ‘erg taai’ te boek. De beroemde Venezuelaanse vrijheidsstrijder Simón Bol­ívar heeft ze ingezet bij zijn onafhankelijkheidstrijd voor diverse landen op dit continent. En hij roemde hun inzet en doorzettingsvermogen. Hun faam heeft daarna de gehele wereld bereikt.

In dit harde landschap is landbouw niet te doen, alleen een aangepaste vorm van veeteelt is mogelijk. Met koeien die tegen een stootje kunnen. Niet de jaarlijks terug kerende droogte is het grootste probleem, maar de overstromingen die enkele maanden duren. Van mei tot november valt er meer dan een meter water uit de lucht, waardoor alle rivieren ver buiten hun oevers treden. En de grasvlaktes veranderen in een megamoeras. De koeien kunnen nog net naar hoger gelegen delen worden gebracht, maar moeten geregeld onder water hun voedsel zoeken. Op deze ‘onvriendelijke’ plek is de mens slechts te gast.

Zoals vaker weet de natuur zelf wel raad met dit soort omstandigheden. Hier bepaalt het water het leven, wat met recht een explosie kan worden genoemd. Los Llanos is een ideale plek voor natuurliefhebbers. Wie de tijd neemt zal snappen hoe mens en dier hier overleven. Op een harde manier, want het is hier ‘eten of gegeten worden’. En je zult zien dat dit een van de rijkste gebieden ter wereld is, ook al ziet het er op het eerste oog niet zo uit. Een groot aantal daarvan kun je hier vrij gemakkelijk tegen komen op de diverse excursies vanaf de diverse boerderijen.

Dit is één van de laatste echte wildernissen op aarde, waar je letterlijk struikelt over de dieren. De rivieren zitten vol met meer dan 1.000 soorten vis, waaronder pijlstaartrog en sidderaal. In Los Llanos zijn meer dan 350 soorten vogels gespot. Hier leven daarnaast 50 soorten zoogdieren en 20 soorten reptielen. Dit is ook het terrein van de groene anaconda, een van de grootste en dikste slangen ter wereld. Dit dier zul je hier zeker tegen komen …

Beste tijd:
Los Llanos kent feitelijk maar twee seizoenen, die beide extreem zijn.

Droge seizoen
Het droge seizoen is van december tot en met april, waarin de rivieren net voldoende water hebben voor de dieren om te overleven. In deze tijd is het eenvoudig om veel dieren en de vogels te zien. Ze verzamelen zich massaal rond de overgebleven poelen. De temperatuur is dan zo’n 30 tot 35 graden. Dit is het hoogseizoen voor toeristen.

Natte seizoen
De regentijd loopt ruwweg van mei tot en met november. Omdat de savanne groen en weelderig is valt het spotten van dieren niet mee. Maar dit is ook de paringstijd voor veel dieren, wat bijzondere beelden oplevert. En je kunt opvallend dichtbij veel dieren komen.

En dit is ook de woeste tijd, als immense onweersbuien over drijven en rivieren buiten hun oevers treden. Wie het gebied echt wil begrijpen, moet eigenlijk beide seizoenen zien.