Rij over de Pan-American Highway

De Panamericana loopt door deze landen: Canada, Verenigde Staten, Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Ecuador, Peru, Chili en Argentinië. In Zuid-Amerika is de weg vooral populair in Patagonië.

De totale lengte bedraagt ongeveer 30.000 kilometer. Onderweg rijd je door een enorme variatie aan landschappen: van arctische toendra en de Rocky Mountains tot tropisch regenwoud, vulkanische hooglanden, kustwoestijnen en gletsjers.

Wie deze route rijdt, maakt dus niet zomaar een roadtrip, maar een reis door twee continenten, tientallen culturen en bijna alle klimaatzones van Amerika. Ik heb talloze delen ervan gereden in bijna alle 14 landen. Het is zeer de moeite waard. Als je deze reis kunt maken, moet je dat vooral doen.

Nee, er is één grote onderbreking: tussen Panama en Colombia ligt de Darién Gap. Dit is een ongeveer 100 kilometer brede jungle waar nooit een weg is aangelegd. Reizigers moeten hun voertuig hier meestal per schip vervoeren. Wat op zich een avontuur is.

De Pan-American Highway is ongeveer 30.000 kilometer lang en loopt van Alaska tot het zuiden van Argentinië. Hoe lang je over deze route doet, hangt vooral af van hoeveel je onderweg wilt zien. Als je vooral rijdt en weinig stops maakt, kun je de route in ongeveer twee tot drie maanden afleggen. Je rijdt dan vaak lange afstanden per dag en bezoekt slechts een paar grote steden of hoogtepunten.

De meeste reizigers doen er echter veel langer over. Veel overlanders plannen zes tot twaalf maanden voor de volledige route, zodat ze nationale parken, steden en bijzondere plekken onderweg kunnen bezoeken. Bovendien moet je rekening houden met de Darién Gap tussen Panama en Colombia, waar geen weg ligt. Hier moet je je voertuig meestal per schip laten vervoeren, wat vaak een tot drie weken extra kost. Daardoor duurt de volledige reis voor veel reizigers uiteindelijk ongeveer negen maanden of langer.

Route:
Prudhoe Bay – Coldfoot – Fairbanks – Tok

Veel reizigers beginnen in Prudhoe Bay of dichterbij in Fairbanks, omdat het noordelijkste deel over de Dalton Highway ruig en logistiek uitdagend is. De klassieke route loopt van Prudhoe Bay – Coldfoot – Fairbanks – Tok. Vanaf daar sluit je aan op de Alaska Highway richting Canada. De Dalton Highway is berucht om zijn afgelegen karakter, grindstukken en het gebrek aan voorzieningen. Daardoor trekt dit deel vooral reizigers die echt het “einde van de weg”-gevoel zoeken.

Voor reizigers is Alaska vooral indrukwekkend door de schaal. Rond Fairbanks kun je je bevoorraden en excursies doen. Tussen Fairbanks en Tok ervaar je al meteen het ritme van deze reis: lange afstanden, veel lucht, weinig dorpen. Wie tijd heeft, maakt een omweg naar Denali National Park of rijdt via Anchorage en de Matanuska Glacier voor extra natuur en gletsjers.
Lees al mijn artikelen over Alaska

Route:
Beaver Creek – Whitehorse – Watson Lake – Fort Nelson – Prince George – Vancouver

In Canada volgt de route grotendeels de Alaska Highway, een historische weg die Alaska met de rest van Noord-Amerika verbindt. Een logisch traject is Beaver Creek – Whitehorse – Watson Lake – Fort Nelson – Prince George – Vancouver. In British Columbia vormt Highway 97 daarbij een belangrijke ruggengraat.

Dit deel is een roadtrip op zich. Whitehorse is een ideale stop om even op adem te komen, met goede voorzieningen en veel natuur in de buurt. Daarna volgen lange stukken langs meren, bossen en berglandschappen. Watson Lake is bekend om het beroemde Sign Post Forest, waar reizigers uit de hele wereld bordjes achterlaten. Verder zuidelijk kun je in de regio rond Fort Nelson en Prince George wildlife spotten en mooie wandelingen maken.

Wie het mooiste stuk van Canada wil rijden, voegt een grote omweg toe via Banff en Jasper. Dat hoort niet strikt bij de Panamericana, maar veel reizigers combineren het wel. Zo krijg je naast het ruige noorden ook het klassieke Canada met turquoise meren en besneeuwde toppen.
Bekijk al mijn artikelen over Canada

Route:
Seattle – Portland – Sacramento – Los Angeles – San Diego

In de Verenigde Staten volgen veel reizigers de route langs de westkant van het land via Interstate 5: Seattle – Portland – Sacramento – Los Angeles – San Diego. Dat is de snelste en meest logische doorgaande lijn richting Mexico.

Dit deel voelt totaal anders dan Alaska en Canada. Je rijdt hier niet meer door leegte, maar door een aaneenschakeling van steden en landbouwgebieden. Seattle is een fijne eerste grote stad met een relaxte sfeer, water en bergen op de achtergrond. Portland staat bekend om koffie, foodtrucks en creatieve buurten. In Californië kun je de route interessanter maken met omwegen naar Yosemite, Sequoia of de kust. Veel reizigers combineren de Panamericana hier met een stuk Pacific Coast Highway, juist omdat die mooier is dan de snellere Interstate 5.

Los Angeles en San Diego vormen voor veel overlanders de laatste grote stops voor Mexico. Daar regel je nog laatste inkopen, onderhoud en vaak ook verzekeringen of papierwerk.
Lees alle artikelen over Verenigde Staten

Route:
Nuevo Laredo – Monterrey – Mexico-Stad – Puebla – Oaxaca – Tuxtla Gutiérrez

In Mexico krijgt de route veel meer karakter. Hier rijdt de Panamericana via delen van Federal Highway 85 en Federal Highway 190, met een logisch traject van Nuevo Laredo – Monterrey – Mexico-Stad – Puebla – Oaxaca – Tuxtla Gutiérrez richting Guatemala.

Noord-Mexico voelt nog vrij droog en uitgestrekt, maar verder zuidelijk wordt de reis cultureel en culinair steeds rijker. Monterrey ligt spectaculair tussen de bergen en is handig als eerste grote stop. Mexico-Stad verdient eigenlijk meerdere dagen. Hier kun je het historische centrum, het Frida Kahlo-museum en de ruïnes van Teotihuacán bezoeken. Puebla is een mooie tussenstop met koloniale architectuur en een sterke keuken.

Voor veel reizigers is Oaxaca een hoogtepunt van Mexico. De stad combineert markten, eten, mezcal en toegang tot archeologische sites zoals Monte Albán. Daarna rijd je richting het groene zuiden, waar Chiapas en Tuxtla Gutiérrez de overgang vormen naar Midden-Amerika.
Lees al mijn artikelen over Mexico

Route:
La Mesilla – Huehuetenango – Quetzaltenango – Guatemala-Stad

In Guatemala loopt de Panamericana via CA-1 door het bergachtige westen van het land. Een gebruikelijke lijn is La Mesilla – Huehuetenango – Quetzaltenango – Chimaltenango – Guatemala-Stad.

Voor reizigers zit de charme hier vooral in de omwegen. Vanuit de hoofdroute rijd je relatief makkelijk naar Antigua Guatemala, een van de mooiste koloniale steden van Midden-Amerika. Je ziet er kerken, kleurrijke gevels en op de achtergrond vaak vulkanen. Ook het Lago Atitlán ligt gunstig voor een stop van enkele dagen. Dat meer, omringd door vulkanen en Maya-dorpen, is voor veel reizigers een van de hoogtepunten van heel Midden-Amerika.

Het westelijke hoogland rond Quetzaltenango en Huehuetenango geeft de route extra diepte. Hier beleef je markten, lokale cultuur en berglandschappen die totaal anders voelen dan de drukte van Guatemala-Stad.
Lees alle artikelen over Guatemala

Route:
Ahuachapán – Santa Ana – San Salvador – San Miguel

In El Salvador blijft de Panamericana de CA-1 volgen, met een route van ongeveer Ahuachapán – Santa Ana – San Salvador – San Miguel. Ondanks de compacte omvang van het land kun je hier verrassend veel afwisseling meepakken.

Santa Ana is voor reizigers een interessante stop, vooral vanwege de mooie koloniale kern en de nabijheid van de Santa Ana-vulkaan. Wie een extra dag heeft, kan naar Lago de Coatepeque, een prachtig kratermeer. San Salvador is praktisch als hoofdstad, maar voor de mooiere stops wil je juist de zijsprongen maken. Een van de leukste is de Ruta de las Flores, een route met kleurrijke dorpen, koffieregio’s en uitzichtpunten.

Ook de Pacifische kust ligt nooit ver weg. Daardoor kun je de Panamericana hier combineren met surfplekken zoals El Tunco of met rustige stranddagen als afwisseling op het rijden.
Lees alle artikelen over El Salvador

Route:
Tegucigalpa – Choluteca

In Honduras loopt de doorgaande lijn vooral via CA-5, met Tegucigalpa – Choluteca als belangrijkste traject richting Nicaragua. Dit deel van de route is functioneel, maar het echte reisplezier zit vooral in de omwegen.

De bekendste en beste omweg is zonder twijfel Copán in het westen. Deze Maya-site behoort tot de mooiste van de regio en trekt veel reizigers die geschiedenis met roadtrippen willen combineren. Het dorp zelf is ook prettig, met kleinschalige hotels en een ontspannen sfeer. Vanuit de route kun je daarnaast bergachtige landschappen en kleine dorpen meepakken, al is Honduras voor veel overlanders vooral een transitland waar ze een paar strategische stops doen.
Lees alle artikelen over Honduras

Route:
Ocotal – Estelí – Managua – Granada – Rivas

In Nicaragua heet de route Carretera Panamericana (NI-1). Een klassieke lijn is Ocotal – Estelí – Managua – Granada – Rivas. Dit is een van de fijnste delen van Midden-Amerika om te rijden, omdat je hier relatief veel highlights dicht bij elkaar hebt.

Estelí ligt in een groenere regio en staat bekend om tabak en berglandschappen. Managua gebruik je meestal vooral praktisch, maar de stad is nuttig voor bevoorrading en logistiek. Veel interessanter voor reizigers is Granada, een sfeervolle koloniale stad aan het Meer van Nicaragua. Je kunt er slenteren door kleurrijke straten, boottochtjes maken en de nabijgelegen vulkaan Mombacho bezoeken.

Verder naar het zuiden ligt Rivas, de poort naar Ometepe. Dat eiland met twee vulkanen is een van de grote klassiekers van Nicaragua. Veel reizigers parkeren hier de auto even en nemen een paar dagen om het eiland te verkennen.
Lees alle artikelen over Nicaragua

Route:
Liberia – San José – Cartago – Pérez Zeledón

In Costa Rica vormt de Panamericana een van de belangrijkste noord-zuidassen van het land, via Route 1 en Route 2. De gebruikelijke lijn is Liberia – San José – Cartago – Pérez Zeledón richting Panama.

Noord-Costa Rica rond Liberia is handig als toegangspoort tot stranden en natuurparken in Guanacaste. Daarna kom je in de regio van San José, die veel reizigers snel passeren, maar waar je wel musea, stadsleven en logistieke voorzieningen hebt. Cartago is interessant door de basiliek en doordat het een goede uitvalsbasis vormt voor vulkanen zoals Irazú.

Het spectaculairste deel van de route is de passage over Cerro de la Muerte op Route 2. Je rijdt hier op grote hoogte door bergachtig landschap en nevelwoud. Dit stuk voelt totaal anders dan de tropische stranden waarmee veel mensen Costa Rica associëren. Vanuit de Panamericana maak je bovendien makkelijk omwegen naar nationale parken, koffieregio’s of de Pacifische kust.
Lees al mijn artikelen over Costa Rica

Route:
David – Santiago – Panama-Stad – Yaviza

In Panama loopt de Panamericana van de grens met Costa Rica via David – Santiago – Panama-Stad – Yaviza. Yaviza markeert het einde van de doorgaande weg. Daarna begint de Darién.

Voor reizigers is Panama-Stad een van de grote highlights van de hele route. Je hebt er de skyline, het historische centrum Casco Viejo en natuurlijk het Panamakanaal. Wie van moderne steden houdt, blijft hier gemakkelijk een paar dagen. Het westen rond David en Boquete is totaal anders: koeler, groener en populair voor koffie, wandelen en vulkanische landschappen.

Daarna verandert de sfeer opnieuw richting Yaviza. Je voelt hier echt dat je aan het einde van de weg bent. Dat maakt Panama bijzonder: het is niet alleen een doorreisland, maar ook de plek waar de Panamericana letterlijk stopt.
Lees al mijn artikelen over Panama

De Darién Gap is het beroemdste ontbrekende stuk van de Pan-American Highway. Dit gebied tussen Panama en Colombia bestaat uit dicht regenwoud, moerassen en rivieren. Er ligt geen doorgaande weg, en juist daardoor blijft dit een van de meest besproken delen van de hele route.

Voor reizigers betekent dit vooral extra planning. Overlanders verschepen hun voertuig vaak van Panama naar Colombia, meestal richting Cartagena. Sommigen vliegen zelf vooruit en wachten daar op hun auto. Dit is geen klein detail, maar een wezenlijk onderdeel van de Panamericana-ervaring.

Route:
Cartagena – Medellín – Bogotá – Past

Na de Darién Gap gaat de route in Colombia verder. Veel reizigers beginnen praktisch in Cartagena, ook al ligt die niet perfect op de lijn van de Panamericana. Daarna volgt vaak een traject via Medellín – Bogotá – Pasto richting Ecuador. In Colombia vormt Route 25 een belangrijke noord-zuidas.

Cartagena is een fantastische eerste stop in Zuid-Amerika, met een ommuurde oude stad, koloniale pleinen en Caribische sfeer. Daarna verandert alles wanneer je het binnenland in rijdt. Medellín ligt in een groene vallei en is voor veel reizigers een van de prettigste grote steden van Latijns-Amerika. Bogotá voelt weer totaal anders: groot, hooggelegen en cultureel rijk, met onder andere het Goudmuseum en de wijk La Candelaria.

Tussen de grote steden kun je in Colombia allerlei mooie stops meepakken, van koffieregio’s tot koloniale dorpen. Daardoor is dit een land waar veel overlanders langer blijven hangen dan gepland.
Lees al mijn artikelen over Colombia

Route:
Tulcán – Quito – Latacunga – Riobamba – Cuenca

In Ecuador volgt de Panamericana grotendeels de E35, met een klassieke route van Tulcán – Quito – Latacunga – Riobamba – Cuenca – Loja. Dit is een van de mooiste delen van de hele roadtrip, omdat je hier door de beroemde Avenue of the Volcanoes rijdt.

Quito is een logische en mooie eerste grote stop. De hoofdstad ligt hoog in de Andes en heeft een van de best bewaarde koloniale centra van Zuid-Amerika. Tussen Quito en het zuiden ligt een reeks geweldige stops. Rond Latacunga kun je naar Cotopaxi National Park. In de buurt van Riobamba rijd je richting de regio van Chimborazo. Ook traditionele markten en Andese dorpen maken dit deel aantrekkelijk.

Cuenca is voor veel reizigers een favoriet: compact, sfeervol en vol koloniale architectuur. Ecuador is relatief klein, maar juist daardoor voelt dit deel van de Panamericana intens en afwisselend.
Lees al mijn artikelen over Ecuador

Route:
Tumbes – Lima – Nazca – Arequipa – Tacna

In Peru volgt de route vooral de kust via de Panamericana Norte en Panamericana Sur, met een gebruikelijke lijn van Tumbes – Lima – Nazca – Arequipa – Tacna. Dit land voelt onderweg heel anders dan Ecuador, omdat je vaak door droge kustlandschappen en woestijn rijdt.

Lima is een grote, drukke hoofdstad, maar ook culinair een hoogtepunt. Voor veel reizigers is dit een plek om de auto even te laten staan en de stad in te duiken. Daarna begint een van de spectaculairste kusttrajecten van Zuid-Amerika. Rond Paracas kun je zeevogels, kustwoestijn en de Ballestas-eilanden meepakken. Verder zuidelijk liggen de beroemde Nazca-lijnen, die voor veel reizigers een logische stop vormen.

Arequipa is opnieuw een hoogtepunt, met witte vulkanische architectuur en vulkanen op de achtergrond. Vanuit daar maken veel mensen omwegen naar de Colca Canyon. Peru is daardoor niet alleen een doorreisland, maar een land waar de Panamericana steeds nieuwe uitstapjes uitlokt.
Lees al mijn artikelen over Peru

Route:
Arica – Antofagasta – La Serena – Santiago

In Chili volgt de Panamericana vooral Ruta 5, met een traject van Arica – Antofagasta – La Serena – Santiago – Puerto Montt. Dit land geeft de route opnieuw een heel ander karakter, van de droge noordelijke woestijn tot de groenere centrale regio.

Het noordelijke deel door de Atacama-woestijn behoort tot de meest indrukwekkende stukken van de hele Pan-American Highway. De omgeving van San Pedro de Atacama ligt niet exact op Ruta 5, maar is voor bijna iedere reiziger de omweg waard: zoutvlaktes, lagunes, vulkanen en een van de helderste sterrenhemels ter wereld. Verder zuidelijk kom je in de regio van La Serena en uiteindelijk Santiago, waar je stedentrip, wijnregio’s en Andesuitzichten kunt combineren.

Wie meer tijd heeft, maakt vanuit het centrale deel van Chili omwegen naar de kust of verder zuidelijk richting merengebied. Ruta 5 is functioneel, maar de mooiste herinneringen ontstaan hier vaak net naast de hoofdroute.
Lees al mijn artikelen over Chili

Route:
Buenos Aires – Puerto Madryn – Río Gallegos – Ushuaia

In Argentinië eindigt de Panamericana officieel vaak bij Buenos Aires, maar veel reizigers rijden verder naar het zuiden via Ruta Nacional 3. Een klassieke verlenging is Buenos Aires – Bahía Blanca – Puerto Madryn – Río Gallegos – Ushuaia.

Buenos Aires verdient op zichzelf al meerdere dagen, met wijken als San Telmo, Recoleta en Palermo. Daarna verandert de route langzaam in een echte Patagonië-roadtrip. Langs de kust ligt Puerto Madryn, een topstop voor wildlife, vooral als je walvissen of zeeleeuwen wilt zien. Verder zuidelijk worden de afstanden groter en het landschap leger. Dat geeft dit deel juist zoveel karakter.

De laatste etappe naar Ushuaia voelt voor veel reizigers als het echte slotstuk van de reis. Je steekt over naar Tierra del Fuego en eindigt in een stad die zichzelf graag presenteert als het einde van de wereld. Officieel of niet: voor veel overlanders is dit het moment waarop de Pan-American Highway echt compleet voelt.
Lees al mijn artikelen over Argentinië