Lokale naam: Cataratas del Iguazú, Nederlandse naam: Iguazu-watervallen

Iguaçú betekent groot water in de indianentaal Guaraní. Je kunt de honderden watervallen vanuit beide landen bezoeken en naast het watergeweld kun je je ook vergapen aan het regenwoud dat de watervallen omringt.

De wereldberoemde watervallen van Iguazú (of Foz de Iguazú) moet je zien om te geloven. Op de grens van Argentinië, Paraguay en Brazilië storten maar liefst 270 (kleine) watervallen zich in de Paraná-rivier. En dat over een lengte van 2.7 kilometer. Liggend in een immens regenwoud, dat zeker ook het ontdekken waard is.

Al eeuwenlang spreekt Iguazú tot de verbeelding. Diverse ontdekkingsreizigers hebben verhaald over deze immense zee van water. Maar zij hebben destijds ook gerept over het indrukwekkende oerwoud waar het in ligt. Iets waar veel bezoekers tegenwoordig aan voorbij gaan, ze lopen direct naar de watervallen en merken nauwelijks de omgeving op. Terwijl het decor juist deze plek zo bijzonder maakt. De beroemde Zuid-Amerikaanse jungle loopt hier tot aan de watervallen en de groene muur is de thuisbasis voor opvallend veel dieren.

Wie deze waterexplosie intensief wil beleven moet zowel de Braziliaanse als Argentijnse kant bezoeken. De beste manier is een complete dagtrip in Argentinië (voor de thrill) en een halve dagtrip in Brazilië (voor de foto’s). Tussen veel watervallen zie je de ontelbare kleine eilandjes liggen. De wandeling over het water aan de Argentijnse kant met als toetje de rand van de waterval is uniek en ook wel confronterend. Het is geen plek voor angst…

Bij dit soort bezienswaardigheden worden vaak titels als ‘grootste’ en ‘breedste’ geclaimd. En een vergelijk met de Victoria-watervallen in Afrika en de Niagara-watervallen op de grens van de VS en Canada is dan ook logisch. Foz is met 2.7 kilometer een stuk breder dan de bijna 1.6 kilometer van de Victoria-watervallen. Zelfs als je de diverse eilandjes tussen de watervallen niet meetelt. En de drie Niagara-watervallen zijn bij elkaar opgeteld nog geen kilometer breed.

Maar, bij hoogwater hebben de Victoria-watervallen geen tusseneilandjes, waardoor het dan de grootste aaneengesloten waterval ter wereld is. In volume winnen de Victoria-watervallen ook. Volgens wetenschappers stort na hevige regenval maar liefst 9 miljoen liter per seconde de diepte in. Bij Iguazú is dat ‘slechts’ 6,5 miljoen liter. Maar de records zijn weer gelijk: net iets meer dan 12 miljoen liter per seconde.

Winnen de Niagara-watervallen dan helemaal geen titel? Jawel, al is het eigenlijk geen record. Zowel de Iguazú- als de Victoria-watervallen fluctueren erg afhankelijk van het seizoen. Bij de Niagara-watervallen is de toevoer het gehele jaar redelijk constant, al is het in totaal veel minder dan bij de andere twee. De hoogste waterval ter wereld is overigens Angel Falls in het nationaal park Canaima in Venezuela. Deze is slechte enkele meters breed, maar wel 979 meter hoog …

Door het veelvuldige water kent Iguazú een rijke flora. Aan de waterrand groeien planten en bomen die zich hebben aangepast aan het vele water. Daaronder zit ook een kleine boom, ‘copaifera officinalis’ die bekend staat om zijn hars dat voor kleefstoffen wordt gebruikt. Ook grassen hebben zich aan de omstandigheden aangepast. Ze zijn tussen de rotsen en het water te zien.

De indrukwekkende watervallen worden omsloten door de altijd groene jungle. Wie oplet kan diverse soorten orchideeën en bromelia’s op de boomstammen vinden. Aan het einde van de winter (begin augustus) bloeit het Surinaams groenhart in fel paars.

Bezienswaardigheden:

  • Garganta del Diablo (Argentinië)
    ‘Garganta del Diablo’ betekent Duivelsmond. Het is een passende omschrijving voor de immense watermassa die hier van drie kanten naar beneden stort. Van een hoogte van 82 meter. En als toerist kun je hier, via het pad over het water, naar de waterval lopen. En opvallend dicht bij het water staan. Terwijl je de kracht van het water hoort. Op sommige dagen word je omhuld door de mist van het vallende water. Volgens veel bezoekers is dit het meest indrukwekkende van Foz de Iguazú. Het pad naar de Duivelsmond ligt aan de Argentijnse kant.
  • Upper Circuit (Argentinië)
    (Lokale naam: Paseo Superior)
    Het ‘upper circuit’ is een 1.200 meter lang pad aan de Argentijnse kant. Dat vanuit de jungle in een keer over het water loopt. Het lijkt alsof je over een rivier loopt, totdat je bij de watervallen komt. Onderweg zijn er diverse uitkijkpunten. Het Upper Circuit is via het treintje te bereiken dat vanaf de ingang rijdt.
  • Lower Circuit (Argentinië)
    (Lokale naam: Paseo Inferior)
    Het ‘lower circuit’ is veel minder populair bij toeristen, maar minimaal de moeite waard. Ook al moet je onder wel diverse trappen op en af lopen. Om uiteindelijk bij de Paraná-rivier uit te komen waar al het water in valt. En kun je dezelfde watervallen zien als bij het ‘upper circuit’, maar vanuit een totaal andere invalshoek. Onderweg loop je door de jungle en is de kans groot dat je lokale bewoners (met name neusberen en toekans) tegen komt.
  • San Martín Island (Argentinië)
    Dit eiland midden in de Paraná-rivier biedt ongeëvenaarde uitzichten op de watervallen vanuit een laag punt. Waardoor de watermassa nog indrukwekkender is. Het eiland is alleen met de boot te bereiken, deze kun je vinden als je het ‘lower circuit’ neemt. De toegang voor de boot is (net als de treintjes) inbegrepen in het toegangsbewijs voor het park.
  • Garganta do Diabo (Brazilië)
    Ook vanuit de Braziliaanse kant kun je de Duivelsmond zien. Hij heet dan Garganta do Diabo, in het Portugees. Sterker nog, hier krijg je een goed compleet beeld van de immensheid van dit deel van de watervallen. Er zijn diverse uitkijkpunten gemaakt. Let op of je de mensen aan de Argentijnse kant bovenop de waterval kunt zien. Dan pas begrijp je goed hoe overweldigend het is waar je naar zit te kijken.
  • Macuco Fall Trail (Brazilië)
    Deze waterval is ‘slechts’ 25 meter hoog, maar het pad naar Macuco Fall biedt diverse mogelijkheden om een overzicht van de watervallen en (vooral) de omliggende jungle te krijgen. Wat de beste manier is voor een totaalbeeld. Aan het einde van het pad kun je de boot pakken om naar de voet van de watervallen te gaan.
  • Beste tijd:
    In januari en februari vieren de Argentijnen en Brazilianen vakantie en is het erg druk. Maar dan valt er ook veel regen, dus zijn de watervallen woest. Wat ook nog voor maart geldt.

    In april, mei en juli regent het hier geregeld. En ook dan zorgt de regen wel voor extra veel water dat naar beneden stort… En dan zie je Iguazú in volle glorie. De rest van het jaar kan de watertoevoer erg fluctueren.

    September en oktober zijn de rustigste maanden wat toeristen betreft, al zul je hier nooit helemaal alleen rond lopen.

    De temperaturen zijn het gehele jaar ongeveer gelijk en schommelen tussen begin twintig en begin dertig graden.

    Let op!
    Veel toeristen nemen eigenlijk te weinig tijd om dit gebied te verkennen. In enkele uren zien ze de watervallen aan de Argentijnse kant of ze hebben zo weinig tijd dat ze alleen de Braziliaanse kant aan doen. Terwijl je dit gebied moet ‘beleven’. Zowel het water als de jungle. Zowel aan de Braziliaanse als aan de Argentijnse kant.

    Zowel aan de Braziliaanse als Argentijnse kant worden veel wilde dieren gezien. Naast veel vogels, ook giftige slangen en bijtgrage rode neusberen. Let op de waarschuwingsborden, die staan er niet voor niets.

    Regenwoud