Europese bruine beer

De bruine beer is een roofdier die je in diverse landen kunt zien. Veel mensen denken dat de Europese bruine beer anders is dan de Amerikaanse bruine beer (of grizzlybeer), maar dat is niet waar. Volgens wetenschappers is het allemaal dezelfde soort, al zijn er wel wat verschillen. Dit dier leeft in meerdere landen in Europa en in Canada en de Verenigde Staten. In dit artikel vind je de beste tips om een bruine beer in het wild te zien.   

Ik ben in meerdere landen op zoek gegaan naar de bruine beer. Ook heb ik diverse excursies gedaan om dit bijzondere dier te zien. Samengevat kan dit op verschillende manieren. Denk aan wandelingen in natuurgebieden, maar er zijn ook speciale cabins waar je kunt overnachten om deze dieren te zien. Een ontmoeting met een bruine beer is gaaf, maar ook wel wat eng. Als er genoeg afstand is kun je dit dier op je gemak bekijken.

“Vanuit mijn hut zie ik hoe groot de bruine beer is. Het is een machtig gezicht om te zien hoe het dier zoekt naar eten in de schemer.”

---

Corno van den Berg

Grootste verspreidingsgebied van alle beren

De Engelse naam is brown bear als wordt ook vaak grizzly bear gebruikt. Wat feitelijk hetzelfde is, al wordt er ook wel een grote ondersoort mee bedoeld. De Latijnse naam van de bruine beer is ursus arctos. De bruine beer heeft het grootst verspreidingsgebied van alle soorten beren ter wereld.

De bruine beer bestaat opvallend genoeg in diverse kleuren. Hij kan zo goed als zwart zijn, maar ook bijna wit. Waardoor het soms nog lastig is om ze te herkennen. Maar ze zijn bijvoorbeeld veel groter dan een Amerikaanse zwarte beer.

Bruine beren eten van alles. Veel mensen denken dat ze alleen vlees eten, of bijvoorbeeld vissen zoals zalm. Maar deze dieren eten bijvoorbeeld ook bessen in het voorjaar. En zelfs bladeren. Al jagen ze ook op jonge dieren, vogels en meer.

Verschil Amerikaanse en Europese bruine beer?

Volgens onderzoekers zijn de bruine beren in Amerika dezelfde als in Europa. Al hebben ze bijvoorbeeld wel verschillende eetpatronen. Dat komt met name door het voedsel dat voorhanden is. Bruine beren zijn opportunisten en eten eigenlijk wat voor hun bek komt.

Waar kan ik de bruine beer in het wild zien?

Je kunt deze gevaarlijke dieren op diverse plaatsen in Europa ontmoeten. Zoals in de Finse bossen, maar ook de Pyreneese bergen, maar er leven ook bruine beren in Italië en in het ruige Sloveense Alpen. 

Daaronder zitten talloze bekende en minder bekende nationale parken. Op sommige locaties is een ontmoeting met deze roofdieren heel gewoon. Sterker nog, het is de reden waarom veel reizigers juist dit dier willen zien. Een ontmoeting met een bruine beer is spannend, maar vooral ook gaaf. Hou dus je ogen open als je gaat wandelen.

Hoe gevaarlijk is een bruine beer?

In Europa worden mensen zelden aangevallen door bruine beren. Wel zijn er confrontaties tussen wandelaars en dit dier. De beren worden dan verrast door de aanwezigheid van mensen, waardoor ze agressief kunnen reageren. Al kun je dan nog steeds zonder kleerscheuren weg komen.  

Wat moet je doen als je een bruine beer ziet?

Blijf rustig, ga bij elkaar staan, loop langzaam naar achter en vermijd oogcontact met de beer. Dan begrijpt de beer dat je geen bedreiging vormt. Zorg wel dat je de beer kunt blijven zien om te zien wat hij of zij doet. Als de beer toch dichterbij komt is het slim om zoveel mogelijk kabaal te maken, met je armen te zwaaien en maak je zo groot mogelijk. Bruine beren laten zich intimideren, zeker als je met meer personen bent. Dan kiest de beer vaak het hazenpad.   

Leeft de bruine beer in Azië?

De bruine beer leeft ook in delen van Azië, met name in de ruige gebergten. Waaronder in landen als China, India, Pakistan en Japan. Deze dieren worden zelden door toeristen gezien, aangezien ze vaak worden bejaagd. Je hebt wel kans om pootafdrukken of poep van de dieren te zien.

• Een volwassen Alpenmarmot wordt ongeveer 50 cm lang, met een staart van zo’n 15 cm.
• Het gewicht varieert van 3 tot 8 kg, afhankelijk van het seizoen. In de zomer eten ze zich vol om reserves op te bouwen voor de winter.