Barcelona kent een lange geschiedenis, veel langer dan de meeste mensen weten. Met veel goede en slechte tijden. Wat een grote diversiteit aan mensen, invloeden van buitenaf en vooral Moderne Kunst tot gevolg heeft. En dat is precies wat de stad tegenwoordig zo populair maakt. Een rijkdom die mede door het toerisme uit de jaren zestig naar de Costa del Sol tot stand is gekomen.

Lang niet bij iedereen is bekend dat Barcelona een opvallend oude stad is. Maar niemand weet hoe oud Barcelona precies is, geleerden discussiëren er nog steeds over. Dit omdat de ontstaansgeschiedenis niet vast staat en veel ruimte voor eigen interpretatie over laat.

Onder alle theorieën is er een die er van uitgaat dat deze stad zo’n 500 jaar voor Rome is gesticht, dus zo’n 1200 jaar v. Chr. Terwijl Rome toch als bakermat van de Europese beschaving wordt gezien. De Griekse god Hercules zou de stad in die tijd gebouwd hebben, maar bewijs hiervoor is er niet. Hooguit enkele vage verwijzingen. Al zijn er wel sporen gevonden van mensen die hier 1.500 jaar voor Christus al zijn geweest.

Vooralsnog zien de geleerden de ‘Layetanos’ als oprichters van de stad. Dit was een van de vele Iberische volkeren die hier leefden. Maar wanneer precies is onduidelijk, al wordt meestal uitgegaan van rond de 600 tot 700 voor Christus. De Carthagers, een roemrucht volk uit Noord-Afrika, nemen de stad over in de 3e eeuw v. Chr.

De veldheer Hamilcar Barkas vernoemt de stad naar zichzelf: Barcino, al wordt soms ook Barkenon genoemd. Barkas is de vader van de beroemde Hannibal Barkas die in de 3e eeuw v. Chr. met olifanten over de Pyreneeën en de Alpen trekt naar Italië om te vechten tegen de Romeinen.

De Romeinen nemen de stad over in 218 v. Chr. De naam verandert in ‘Julia Augusta Paterna Faventia Barcino’, maar Barcino blijft in de volksmond de meest populaire naam. De stad is op dat moment niet echt belangrijk, het is niet veel meer dan een militair fort.

In de eeuwen er na zijn het eerst de Visigoten die de stad over nemen. Dit Germaanse volk is lang de luis in de pels van de Romeinen geweest. Zij maken van de stad een belangrijk centrum voor handel en bestuur. In de 7e eeuw vallen de Moren, opnieuw een volk uit Noord-Afrika, de stad binnen. Waarna de Franken de macht over nemen, en over bijna heel Europa.

Na een lange tijd van onrust wordt Barcelona onderdeel van het Koninkrijk Aragón. Dit was aan het einde van de 9e eeuw. Het graafschap verstevigt langzaam haar macht rond de Middellandse Zee. De gunstige ligging van Barcelona aan de kust zorgt voor ongekende groei. Die eeuwen voort duurt.

Tot het huwelijk op 19 oktober 1469 van Fernando van Aragón (op dat moment de koning van het Spaanse rijk) met Isabella van Castilië. Dit wordt gezien als een keerpunt in de geschiedenis van Barcelona. Langzaam groeit de onrust in het gebied, wat uiteindelijk leidt tot de ‘Catalaanse Opstand’ van 1640 tot 1651. En daarna de Spaanse Successieoorlog die van 1706 tot 1714 duurt. Het kost het rijk van Catalonië haar onafhankelijkheid en Barcelona haar belangrijke rol.

De 19e eeuw wordt vaak de ‘wedergeboorte’ van Barcelona genoemd. Opnieuw is de ligging aan de kust hierbij bepalend, waardoor de handel bloeit. In 1936 betekent het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog grote problemen voor de stad. Bombardementen vernielen veel gebouwen en het Catalaans wordt als taal verboden door de fascistische dictator Francisco Franco.

Opmerkelijk genoeg blijft de stad wel groeien. Franco ziet Barcelona en haar omgeving als een productiemaatschappij, wat veel arbeiders uit de omliggende gebieden aan trekt. De keerzijde is het zogeheten ‘barraquismo’, veel inwoners leven in armoedige barakken waar ziektes gedijen.

Opmerkelijk genoeg speelt de zee in de jaren zestig opnieuw een belangrijke rol in de ontwikkeling van Barcelona. Ditmaal zijn het de toeristen uit onder meer Nederland, Duitsland en andere Noord-Europese landen die het weer, het strand en de zee opzoeken. De Costa Del Sol glorieert, waardoor ook Barcelona een graantje mee pikt.

Maar pas als Franco overlijdt in 1975 groeit de stad weer onder het juk van de strenge regels uit. En maken de Catalaanse taal en cultuur een comeback. De Olympische Spelen in 1992 zetten de stad definitief op de kaart. Al hadden Pablo Picasso, Antoni Gaudí en Lluís Domènech i Montaner dat allang gedaan bij de kunstkenners.

Tegenwoordig is Barcelona een ideale stedentrip, perfect voor een dag of vier, vijf. De hoofdstad van Catalonië kent naast de vele culturele hoogtepunten, een Mediterraan klimaat, lekker eten (dat net even anders is dan in de rest van Spanje) en zelfs stadsstranden. Het is een opmerkelijk oude stad, die ook veel jongeren trekt.

Een stad waar je in een dag op het strand en in de bergen kunt zitten. Een stad die vaak een openluchtmuseum wordt genoemd, getuige de negen bouwwerken op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Zodat je je wel vermaakt, zeker als je in het verleden van de stad duikt. Waardoor je blijft terug komen.

Beste tijd:
Barcelona heeft een Mediterraan klimaat, wat garant staat voor lange zomers en milde winters. Al in maart kun je dagen met temperaturen boven de 20 graden verwachten. Wat ook eind november nog kan. En je dan dus steeds naar het strand kunt.

De heetste maanden zijn juli en augustus, waarin het kwik geregeld ver boven de 30 graden stijgt. Om dit te ontvluchten gaan dan ook de meeste lokale bewoners vaak op vakantie. En daarom kunnen bijvoorbeeld diverse winkels en restaurants gesloten zijn.

De winters zijn vaak mild en aangenaam. De temperatuur is dan meestal tussen 5 en 15 gaden. Met opvallend weinig regen, maar wel vaak een waterig zonnetje.

De beste tijd is dan ook het voorjaar (maart, april en mei) en het najaar (oktober en november).

Let op!
Barcelona is een populaire stedentrip. Dit betekent dat het vaak druk is bij de bezienswaardigheden. Je kunt bijvoorbeeld wachtrijen overslaan door online je toegangskaarten alvast te kopen. Ook zijn er genoeg aantrekkelijke combinatie deals online te vinden: